[max082300]

விக்ரம் — சென்னை நகரத்தில் மிகப்பெரிய பணக்கார குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். அப்பாவின் ஒரே வாரிசு.
அப்பா பலமுறை “நீ ஒரு நல்ல தமிழ் பெண்ணை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ” என்று வலியுறுத்தினார்.
ஆனால் விக்ரம் ஒரு care free ஆள். கல்யாணம், குடும்பப் பொறுப்பு, இந்த எல்லாம் அவனுக்குப் பிடிக்காது.

அப்பாவின் உடல்நிலை மோசமாகி மீண்டும் வலியுறுத்தியபோது,
விக்ரம் சம்மதித்தான்.
“சரி, கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்… ஆனால் பெண்ணை நான் தான் தேர்ந்தெடுக்கணும்.
கல்யாணம் சிம்பிளா இருக்கணும்” என்று நிபந்தனை வைத்தான்.
அப்பா மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொண்டார்.

ஆனால் விக்ரம் உள்ளுக்குள் வேற மாதிரி பிளான் பண்ணிக்கொண்டிருந்தான்.
அவன் வெளிநாட்டில் வளர்ந்தவன்.
பல பெண்களோடு டேட் பண்ணியிருக்கிறான், உடலுறவும் வைத்திருக்கிறான்.
ஆனால் எந்த உறவும் அவனுக்கு திருப்தி தரவில்லை.

இம்முறை அவன் புதுசா யோசித்தான்.
“இது கல்யாணம்னு இல்ல… ஒரு ஒப்பந்தம் மாதிரி இருக்கும்.
ஒரு வருடத்துக்கு மட்டும்.
அந்த பெண் என்னுடைய காம ஆசை, கனவு எல்லாம் நிறைவேற்றணும்.
அதற்காக நான் அவளுக்கு ஒரு கோடி ரூபாய் கொடுக்கிறேன்” என்று பிளான் போட்டான்.

ஆறு மாதம் கழிந்தும்,
மணமகள் தேர்வில் வந்த எந்தப் பெண்ணும்
இந்த அசாதாரண நிபந்தனையை ஏற்கவில்லை.

அந்த சமயத்தில் அவந்திகா வந்தாள்.
அவள் விக்ரத்தின் ப்ரொஃபைலை பார்த்தவுடன் விருப்பமாய்ச் சேர்ந்தாள்.
அவன் வைத்த நிபந்தனையையும் விரும்பிக்கொண்டு ஏற்றுக்கொண்டாள்.

ஏன்?
அவந்திகா வறுமையில் வளர்ந்தவள்.
அவளின் தங்கைக்கு ஆபரேஷன் செய்ய பணம் தேவை.
ஆனால் அதுவே மட்டுமல்ல…
அவளின் மனதில் இன்னொரு ரகசியக் காரணம் இருந்தது.
அதைப் பற்றி பிறகு தெரிந்துகொள்ளலாம்.

இங்கிருந்துதான் விக்ரம்–அவந்திகாவின் கதை தொடங்குகிறது.
ஒரு வருட ஒப்பந்தம்…
காமத்தில் தொடங்கி, காதலில் முடியுமா?

[omprakash_71]

Very Nice Start Bro

[Dumeelkumar]

Good start. Another priyamanavale?

[max082300]

அவந்திகா கதாபாத்திரம், மிருநாலின் புகைப்படத்தில் காட்டப்படும்.

முதலிரவு: காமம் மேல் வந்ததும்… மனசு 'வேண்டாம்'ன்னு சொன்னது

ஒப்பந்தத்தில கையெழுத்து போட்ட உடனே
விக்ரம் அவந்திகா தங்கச்சியோட ஆபரேஷன் பணம் செட்டில் பண்ணிட்டான்.
அவந்திகா வீட்டில,
“சென்னையில நல்ல வேலை கிடைச்சிருக்கு…
அங்கே போய் தங்கணும்,”ன்னு சொல்லிட்டு,
கோயம்புத்தூரை விட்டு கிளம்பிட்டா.

சென்னைய வந்ததும்
விக்ரம் அவளை தன் அப்பாவிடம் introduce பண்ணினான்.
“அப்பா… இவங்கதான் அவந்திகா.
எனக்கு பிடிச்ச பெண்ணு.
இவங்கதான் என் வாழ்க்கை துணை,”ன்னு சொன்னான்.

விக்ரமோட அப்பா அவளைக் கொஞ்ச நேரம் கவனமா பார்த்தார்.
அவள் புடவையில எளிமையா நிக்கிறதை ரசிச்சார்.
அவந்திகா நாணத்தோட
“வணக்கம் uncle…”ன்னு சொல்லியவுடனே
அவரோட முகத்தில ஒரு பெருச்சிரிப்பு பரவிச்சு.

“மகனே, நீ எடுத்த முடிவு சரியாப் போச்சு.
எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு,”ன்னு
அவளை ஆசீர்வதிச்சார்.

அடுத்த நாளே
விக்ரமும் அவந்திகாவும்
சிம்பிளா ரெஜிஸ்டர் ஆபிஸ்ல கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாங்க.
சாட்சி கையெழுத்து போட்டதும்,
“இப்போங்கலே கணவன்–மனைவி”ன்னு சொன்னதும்
அவங்க இருவரும் ஒரே நேரத்தில சிரிச்சுக்கிட்டாங்க.

விக்ரமோட அப்பா மனசு நிறைய சந்தோஷமா,
“எனக்கு இப்போ ரொம்ப நிம்மதி…
என் கண்கள் மூடுறதுக்கு முன்னாடி
உன்னை settle ஆகுறத பாத்துட்டேன்,”ன்னு சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னார்.

பின்னாடி அவந்திகாவை மட்டும் நோக்கி,
கண்ணு கலங்கிப் பேசினார்:
“மகளே… என் வாழ்க்கையிலேயே கடைசி ஆசை —
என் பேரனைக் கையில் எடுத்துப் பார்ப்பது தான்.
அந்த சின்ன சிரிப்பை கேட்டுட்டு
கண்களை மூடினா போதும்,
எனக்கு life complete.”

அந்த வார்த்தைகள் அவந்திகா மனசை குத்தின மாதிரி இருந்தது.
அவள் பாவமா தலையை குனிச்சுட்டு,
“சரி uncle…”ன்னு மெதுவா தலையசைத்தா.

அவரோ ஆவலோட
டாப் beauticians‑ஐ அழைத்து,
அவளை தேவதை மாதிரி அலங்கரிக்கச் சொன்னார்.
முதறிரவு அறை முழுக்க மலரின் மணமும் மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சமும்
romantic feel குடுத்தது.

விக்ரம் இதை பார்த்தவுடனே மனசுக்குள் சினந்தான்.
“இது சாதாரண கல்யாண இரவு இல்ல….”

ஆனா அப்பாவின் முகத்தில் தெரிந்த அந்த சந்தோஷத்தைக் கெடுக்க
விக்ரமுக்கு மனமில்லை.
அவன் எதுவும் காட்டாம,
ஷவரெடுத்து, லேப்டாப்பில் வேலையைத் தொடங்கினான்.

இரவாக, கை வளையலின் சின்ன சத்தத்தோட கதவு திறந்தது.
விக்ரம் தலை தூக்கிப் பார்த்தவுடனே
அவள் literally ஒரு தேவதை மாதிரி தோன்றினாள்.
சேலை இடுப்பை tight ஆக embrace பண்ணி,
மார்பின் மேல் மென்மையான ஆபரணங்கள் ஒளிர்ந்தன.



அவன் 2–3 நிமிடம் மெய்மறந்துப்பார்த்தான்.
அவள் வெட்கப் புன்னகையுடன்,
“ஹலோ சார்… என்ன ஆயிற்று?”ன்னு கேட்டாள்.

விக்ரம் சிரிச்சுக்கிட்டு,
“சார் கிடையாது… விக்ரம் னு சொல்.
நாம கல்யாணம் பண்ணிட்டோம், இனிமே சார் வேண்டாம்.”

அவளின் கன்னத்தில் சின்ன புன்னகை மலர்ந்தது.

விக்ரம் சீரியஸா,
“அவந்திகா… இது பாரம்பரிய கல்யாணம் இல்ல.
இது என் ஆசைகளையும் fantasies‑யையும் நிறைவேற்றுற ஒப்பந்தம்,”ன்னு சொன்னான்.

அவள் சற்றே சோர்ந்து,
“சரி… ஆனா ஒரு வேண்டுகோள் விக்ரம்.
எனக்கு periods இருக்கும் நாட்களில்
please வற்புறுத்தாதீங்க,”ன்னு சொன்னாள்.

விக்ரம் உடனே,
“நான் அப்படி ஒரு psycho இல்ல.
அந்த நாட்களில் உன்னை touch பண்ணவே மாட்டேன்,”ன்னு சொன்னான்.

அவள் நிம்மதி அடைந்து,
“Big thanks விக்ரம்…”ன்னு மெதுவா சொன்னாள்.

பின்னர் அவள்,
“அப்படின்னா சொல்லுங்க… உங்க first night fantasy என்ன?”
என்று கேட்டாள்.

அதைச் சொல்வதற்குள்,
அவள் மெதுவா சேலையின் பின் கட்டை அவிழ்த்தா.
சேலை தரையில் விழ,
அவளின் மென்மையான தோள்கள், வளைந்த இடுப்பு,
வெட்கத்தோட பளபளக்கும் skin
விக்ரமின் கண்களுக்கு full‑ஆ வெளிப்பட்டது.



விக்ரமின் மூச்சு வேகமாயிற்று.
அவனின் ஆண் உறுப்பும்
உறுதியான எழுச்சியோட துடிக்கத் தொடங்கியது.

அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே
விக்ரம்:
“இப்போ நீ ஆசையில்லாம கடமையா இப்படி பண்ணுறது எனக்கு தெரியும்.
அதை நான் வேறு இடத்திலேயே வாங்கிக்கலாம்.
ஆனா எனக்கு வேண்டியது —
நீயும் உண்மையா ஆசையோட வருற sex.
அதுதான் நம்ம ஒப்பந்தத்துக்கும் உயிர் தரும்.”

விக்ரம் மெதுவா அவந்திகாவின் கன்னத்தில் விரலை வைத்துக்கிட்டு,
“அவந்திகா… உன்னை நானும் உன் மனசையும் நெருக்கமா புரிஞ்சுக்கணும்.
நாளைக்கு நாம ஒரு long drive போகலாம்.
அங்கே open‑ஆ பேசுவோம்,”ன்னு சொன்னான்.

“இது சாதாரண கல்யாண கடமையல்ல.
நம்மிடையே sex நடக்குற நாளில்
அது இருவரின் சம்மதத்தோட, காமத்தோட,
இருவரும் எரிந்துக்கொண்டிருக்கும் அந்த தருணத்தில நடக்கணும்.”

அவந்திகா தலையசைத்தா.
அவங்க இருவரும் ஒரே படுக்கையில் படுத்தாங்க.
அறை முழுக்க சொல்லப்படாத ஆசையின் சூடு பரவிச்சு.

இரவு ஆழமா சென்றது.
மெல்லிய dim light‑இன் ஒளியில்,
விக்ரம் தூக்கத்திலிருந்து எழுந்தான்.

அவந்திகா பக்கத்தில தூங்கிக்கிட்டிருந்தா.
சேலை ஓரம சற்று விலகி,
அவளோட மெலிதான இடுப்பு வளைவும், சுருண்ட தொப்புளும் வெளிக்காட்டின.
பிளவுபட்ட blouse‑லிருந்து
மார்பின் அரை வட்டம் பசிக்கின்ற மாதிரி தெரிஞ்சது.



விக்ரமின் கண்கள் அவள்மேல் கவர்ந்தபடி நின்று போச்சு.
அவள் மூச்சின் rhythm‑க்கு ஏற்ப
மார்பு மெதுவா உயர்ந்து விழுந்து கொண்டிருந்தது.
அவனோட உடம்பு சூடு பிடிக்க ஆரம்பிச்சது.
அவள் தொப்புளின் அருகே இருந்த சேலை folds‑ஐ தள்ளி,
அவளை முழுசாகத் தழுவிக்கணும் என்ற ஆசை
அவனுள் கொதிக்க ஆரம்பிச்சது.

விக்ரமின் மூச்சு சூடானது.
அவனின் ஆண் உறுப்பு
படபடக்கும் எழுச்சியோட கடினமாயிற்று.

“இப்படி ஒரு traditional அழகில் ஒரு பெண்ணை
முதன்முறையா நான் பாக்கிறேன்…
என் கையை அவளின் இடுப்பில் சுருண்டு வைக்கணும் போலிருக்குது…”
என்று மனசுக்குள் வெறித்தனமா நினைத்தான்.

ஆனா அடுத்த நொடியில் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கிட்டான்.
“இப்போ இல்ல…
அவள் just ஒப்பந்தத்துக்காக என்ன satisfy பண்ணுவாள்.
ஆனா எனக்கு வேண்டியது வெறும் contract sex கிடையாது.
அவள் மனமார ஆசையோட, என்னோட காமத்தில் கலந்தா தான்
அந்த sex உண்மையா இருக்கும்.
அந்த நாள் வந்தா…

அவளை முழுசாக என்னோட ஆசையில மூழ்கவைக்கிறேன்.
அவள் என் பேரை சத்தமா கத்தி,
உச்சக் காமம் அடையும் வரைக்கும் நான் நிறுத்த மாட்டேன்.”

அவன் மெதுவா திரும்பி, மூச்சை கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு,
அவளின் அருகே படுத்துக்கிட்டான்.
அவளின் வாசனையோட அவனின் கனவுகள் ஒன்றானது.

“நாளைக்கு long drive‑ல என் first night fantasy‑ஐ சொல்லணும்.
அது traditional ஆ இருக்கும்… ஆனா அந்த traditional‑ல கூட
என் ஆசைகளும், என் secret கற்பனைகளும் கலந்து இருக்கும்.
அவள் அந்த fantasy‑ஐ கேட்டவுடனே
அதை உடனே ஏற்றுக்கொண்டு, எனக்காக தன்னை முழுசாகத் தரணும்.”

[omprakash_71]

Fantastic Update Nanba

[siva05]

Kadhal kalantha kamama? Super keep going

[Royal enfield]

பிரியமானவளே படம்

[max082300]

பிரியமானவளே படம்

பிரியமானவளே கதைலிருந்து நான் inspiration எடுத்தேன்… ஆனா அதுக்கப்புறம் என் கதை வேற பாதையில போகும்.
அதுல நிறைய different fantasy sex scenesமும் வரும், அதோட சேர்ந்து சில unexpected twistsயும் இருக்கும்.

[max082300]

அடுத்த நாள் காலை
புதிய இடம் என்பதால அவந்திகா ரொம்பவே early‑ஆ எழுந்தா. ஜன்னல் திறந்து புது காற்றை சுவாசிக்கும்போது, நேற்றிரவின் நினைவுகள் அவளைக் கொஞ்சம் சிரிக்க வைத்தது.
“நேத்து இரவு அவன் கையால ஒரு touch கூட இல்ல… ஆனா அவன் பார்வை மட்டும் என்னை முழுசாகக் கொதிக்கவிட்டது,”ன்னு மனசுக்குள் நினைச்சுக்கிட்டா.
அவள் மெதுவா phone எடுத்துக்கிட்டு, “ஹலோ, லிசா…”ன்னு அழைத்தா.

லிசா tension‑ஆ,
“அவந்திகா… நீயே இந்த agreement‑க்கு okay சொன்னியா? இப்படி risky deal‑ல எதுக்கு போன?”ன்னு கேட்டா.

அவந்திகா சிரிச்சு,
“லிசா, நேத்து அவன் ரொம்ப decent‑ஆ இருந்தான். என்ன touch பண்ணவே இல்ல…”ன்னு சொன்னா.

லிசா கோபமா,
“நான் already சொன்னேனே, don’t do this! Moneyக்காக உன் future‑ஐ risk பண்ணக்கூடாது.”

அவந்திகா சீரியஸா,
“இது moneyக்காக மட்டும் இல்ல, லிசா. நான் விக்ரம்‑ஐ ஜெயிக்கப்போறேன். அவன் என்னோட மனசை ஏற்கப்போறான். இந்த 1 year contract முடிஞ்சதும், நான் அவனோட wife‑ஆவே இருக்கப்போறேன்.”

லிசா அதிர்ச்சியோட,
“அடடா… நீ already அவனோட love‑ல விழுந்துட்டியா?”

அவந்திகா சிரிச்சு,
“அப்படின்னு சொல்ல முடியாது. ஆனா நான் அவன் மனசை ஜெயிக்குறது என் challenge. அவனோட ஆசை நிறைவேறட்டும்… ஆனா அதோடே அவன் என்னோட value‑யும் புரிஞ்சிக்கணும்.”

சில நிமிஷம் silent.
அவந்திகா மெதுவா,
“லிசா, நான் ஏன் இந்த agreement accept பண்ணேன் தெரியுமா? Because already I know விக்ரம். அவனுக்கு இந்த decision‑க்கு பின்னால என்ன pain இருக்குன்னு எனக்கு தெரியும். அந்த காரணத்தால தான் அவனோட வாழ்க்கையோட இணைஞ்சேன். அந்த secret உனக்கு சொல்லறேன்… but not today.”

லிசா shocked,
“அவந்திகா… நீ already Vikram‑ஐ தெரிஞ்சவளா?”

அவந்திகா சின்ன வெட்கம் கலந்த சிரிப்போட,
“அதை இப்போ சொல்ல முடியாது… time வந்தா சொல்றேன். Wish me luck.”

Call முடிஞ்சதும் அவந்திகா ஆழமா மூச்சு விட்டா.
“இப்போ தான் ஆரம்பம்… ஆனா end‑ல   விக்ரம் என்னோட வாழ்க்கையோட hero ஆகணும்,”ன்னு மனசுக்குள் உறுதியா நினைச்சா.

அவந்திகா simple‑ஆ ஒரு chudithar போட்டு kitchen‑ல maid‑ஓட சேர்ந்து breakfast help பண்ணினா.
அதைப் பார்த்த விக்ரமோட அப்பா சிரிச்சு,
“மா… நீ help பண்ணுறது ரொம்ப நல்லா இருக்கு. இந்த வீட்டுல இவ்வளவு நாளுக்கு பிறகு ஒரு உயிரோட உணர்ச்சி வந்த மாதிரி feel ஆகுது.”

அவந்திகா புன்னகையோட,
“அது problem இல்ல அப்பா, எனக்கும் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு,”ன்னு சொன்னா.

Breakfast முடிச்சதும், விக்ரமோட அப்பா ஒரு neatly folded saree எடுத்துக் கொண்டு வந்தார்.
“மா… இது உங்க aunty use பண்ணினது. இப்போ நீ தான் இந்த வீட்டின் ஒளி. நீயே pooja room‑ல deepam ஏற்றணும்.”

அவந்திகா சின்ன hesitation‑ோட saree எடுத்துக்கிட்டு room‑க்கு போய் change பண்ணினா.
சில நிமிஷங்களுக்குப் பிறகு அவள் அந்த saree‑யை simple‑ஆ, ஆனா அழகா போட்டு, pooja room‑க்கு வந்து lamp ஏற்றினா.



அந்த நேரத்தில் விக்ரம் quietly வந்து door‑ல சாய்ந்து அவளைப் பார்த்தான்.
அவள் நாணத்தோட deepam ஏற்றும்போது, விக்ரம்‑க்கு அவளைப் பார்த்து கண்களை பிரிக்க முடியல.

அப்பா மனமகிழ்ச்சியோட,
“மா, இவ்வளவு நாளுக்கு பிறகு இந்த வீட்டுல deepam ஏறியிருக்கு. நீ வந்ததால தான் இந்த வீடு மீண்டும் உயிர் வாங்கின மாதிரி இருக்கு,”ன்னு சொன்னார்.

அந்த நேரத்தில் விக்ரம் பேச ஆரம்பிச்சான்.
“அப்பா, இன்று நான் அவந்திகாவை long drive கூட்டிட்டு போறேன். நாங்க இருவரும் கொஞ்சம் better‑ஆப் புரிஞ்சிக்கணும்.”

அப்பா சிரிச்சு,
“சரி மகனே… போய் enjoy பண்ணி வாங்க. மா, நீ கவனமா இருக்கணும்.”

அவந்திகா தலையசிச்சா.
விக்ரம்‑ம் அவளை நோக்கி ஒரு ஆழமான பார்வை விட்டான்;
அது அவளோட மனசை சற்று உருக்கம் கலந்த உற்சாகத்தோட ஆக்கிட்டது.

அவந்திகா simple‑ஆ ஒரு சுடிதார் போட்டு, மென்மையான துப்பட்டாவை சரிசெய்துகிட்டாள். கண்ணாடிக்குப் பக்கத்துல நின்னு கொஞ்சம் யோசிச்சுட்டு, விக்ரமிடம் கேட்டாள்:



“விக்ரம்… இன்று லாங் டிரைவ் போறோம்னு சொன்னீங்க… என்ன outfit போடலாம்?”

விக்ரம் அவளை பார்த்து, சற்று சீரியஸா சொன்னான்:
“அது உன் விருப்பம். இந்த லாங் டிரைவ் என்பது, just drive and discussion மட்டும் தான். நம்ம இருவருக்கும் எப்படி முதல் செக்ஸ் நடக்கணும் — அதைப் பற்றிதான் பேசப்போறோம். ஒவ்வொரு முறையும் ‘என்ன போடறது’ன்னு கேக்க வேண்டிய அவசியம் இல்ல. அந்த agreementல கூட அப்படி எதுவும் mention பண்ணல.”

“ஆனா அந்த நாள் — நம்ம physical ஆக இணைஞ்சு செக்ஸ் பண்ணப்போற நாள் — அந்த நாளில் மட்டும் நான் சொல்லுவேன், நீ என்ன போடணும்னு. அதுக்கு முன்னாடி, உன் விருப்பம்தான் முக்கியம். நீ comfortable‑ஆ இருக்கும் மாதிரி dress பண்ணிக்கோ.”

விக்ரம் சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் அவந்திகாவை ஒரு நிமிஷம் அதிர்ச்சியடையச் செய்தது.
“இவ்வளவு cold‑ஆ சொல்லுறான்… நாம husband‑wife இல்லன்னு நேரடியாகச் சொன்ன மாதிரி…”
ன்னு அவள் உள்ளுக்குள் நினைச்சா.

ஆனா அடுத்த வினாடி மனசுக்குள் உறுதியா முடிவு பண்ணினாள்:
“சரி விக்ரம்… நீ இப்போ அப்படித் தான் நினைச்சுக்க. ஆனா ஒருநாள் நான் உன்னோட மனசை ஜெயிச்சு, உண்மையிலேயே உன் வாழ்க்கையில இடம் பிடிப்பேன்.”

லாங் டிரைவ் ஆரம்பம்
Car soft‑ஆ ஓடிக்கிட்டிருந்தது. Road sideல trees shadow நீளமா விழுந்துக்கிட்டிருந்தது.
அவந்திகா window‑வாசல் வழியே காற்றை feel பண்ணிக்கிட்டே, suddenly விக்ரமை நோக்கி,
“விக்ரம்… நீ இன்னும் சொல்லவே இல்ல… உன் முதலிரவு fantasy என்னன்னு?”ன்னு மெதுவா கேட்டா.

விக்ரம் steering wheel‑ஐ steady‑ஆ பிடிச்சுக்கிட்டு, ஒரு second silent.
பின்னாடி calm but firm voiceல,
“அது normal bedroom fantasy இல்ல, அவந்திகா. நான் யோசிப்பது கொஞ்சம் வேற மாதிரி.”

அவந்திகா கண்கள் விரிச்சு, சற்று சிரிப்போட,
“வேற மாதிரி? எப்படின்னு சொல்லுறே?”

விக்ரம் glance விட்டான் அவளோட முகத்துக்கு.
“ஒரு open வெக்காபோர்ல… full green grassல, காற்று நம்ம body‑ய touch பண்ணிக்கிட்டு இருக்கும்… அந்த மாதிரி ஒரு இடத்துல தான் நான் யோசிச்சு இருக்க.”



அவந்திகா சற்றே அதிர்ச்சியோட,
“வெக்காபோர்லா? அது கொஞ்சம் risky இல்லையா?”

விக்ரம் சற்று forward ஆகி, voice கொஞ்சம் intense‑ஆ:
“Risk இருந்தா தான் thrill வரும், அவந்திகா. அந்த நாள் நான் சொல்லுற மாதிரி தான் இருக்கும். Saree காற்றோட பறக்க, உன் curvy body முழுசும் என்னோட கண்களுக்கும் கைகளுக்கும் தெரியணும். உன்னை நான் first time touch பண்ணும்போது, ஒவ்வொரு curve‑ஐயும் ரசிச்சு feel பண்ணுவேன். அந்த first touch‑ல இருந்து, உன் உடம்போட ஒவ்வொரு reaction‑ஐயும் slow‑ஆ அனுபவிக்கப்போறேன். அந்த first night traditional‑ஆ இருந்தாலும், நான் நினைச்ச மாதிரி intense‑ஆவும் unforgettable‑ஆவும் இருக்கும்.”

அவந்திகா forced‑ஆ சின்ன சிரிப்பு பண்ணினாள்.
ஆனா மனசுக்குள்,
“இவன் சொல்றது bold‑ஆ இருக்கு… ஆனா அதுல ஏதோ ஒரு magic இருக்கு. Contract அப்படியே இருக்கட்டும்… ஆனா நான் இவனை change பண்ணுவேன். ஒருநாள் அவன் ஆசை மட்டும் இல்ல, என் ஆசையையும் கேட்பான்.”

[omprakash_71]

Very Nice Update Nanba

[Dorabooji]

Super update

[max082300]

சில நொடிகள் அமைதியா… கார் city lights-ஐ கடந்துகிட்டு இருக்குது. அவந்திகா மெதுவா அவன் பக்கம் திரும்புறா.

அவந்திகா (teasing tone-ல):
“Mr. Husband…”

விக்ரம் (ஒரே ஒரு புருவம் உயர்ந்து, சிரிப்போட):
“Mr. Husband-ஆ? நானா?”

அவந்திகா (calm-ஆவும் cheeky-ஆவும்):
“நீயே தான் அந்த ‘agreement’ல எழுதுனே… ஒரு வருஷம் full husband-wife மாதிரி act பண்ணணும் னு. மறந்துட்டியா?

விக்ரம் (சிரிச்சு, தலை ஆட்டி):
“Hmm… சரி. ஆனா நான் அந்த title‑கு attach ஆகல…”

அவந்திகா:
“No prob. உனக்குப் பிடிச்சா என்னை ‘wife’ ன்னு கூப்பிடலாம்… இல்லனா நேரா ‘அவந்திகா’. But நா? நா ‘Mr. Husband’ னு தான் கூப்பிடுவேன்… agreement முடியும் வரைக்கும்.”

விக்ரம் (teasing smile):
“நீ dangerous‑ஆ comfortable ஆக ஆரம்பிக்கற மாதிரி இருக்கு…”

அவந்திகா (அவன் பார்வையை direct-ஆ பார்த்துக்கிட்டு, மெதுவா):
“உன் fantasy bold-ஆ இருந்தாலும், அதை சொல்ற அந்த confidence… seriously impressive. Saree பறக்கறது, soft touch, intense moments-nu சொன்னது… நீ script writer-ஆ இருந்திருந்தா blockbuster படம் ready.”

விக்ரம் (சிரிச்சு, sarcasm-ஐ மறைக்காம):
“Blockbuster-ல்லாம் வேணாம்… fantasy-யே real ஆ பண்ணணும்.”

அவந்திகா (சிரிப்பு மெதுவா குறைந்து, கண்கள் நேரா அவனை பார்த்து):
"நீ சொல்ற fantasy சரி Mr. Husband... ஆனா அதுக்கு முன்னாடி ஒரு சின்ன request இல்ல... actually, இது request கிடையாது. நீ செய்யவேண்டிய ஒரு விஷயம்."

விக்ரம் (கழுத்தை கொஞ்சம் ஒதுங்கி, சிரிக்கிற மாதிரி):
"அப்படியா? என்ன அந்த order மாதிரி request?"

அவந்திகா (அவன் பார்வையை direct-ஆ பார்த்துக்கிட்டு, மெதுவா):
"ஒரு வருஷம் நீ என் புருஷன் தான... So என் childhood-la இருந்து ஒரு ஆசை இருக்கு. கல்யாணம் ஆனதும், ஒரு கோவில் இருக்கு — நம்ம ஊர்ல இருக்கும் முருகன் கோவில்…"

விக்ரம் (சத்தமில்லாம அவளை பாத்துக்கிட்டே):
"அதுக்கப்புறம்?"

அவந்திகா:
"அந்த கோவில்ல என் புருஷன் என்னை தூக்கி, 11 தடவைகள் கோவில் சுற்ற வரணும். அதுக்கப்புறம் என் நெற்றில குங்குமம் வைக்கணும்."

விக்ரம் (அமைதியா பார்த்துக்கிட்டு, just deep look):
"..."

அவந்திகா:
"இது பண்ணனா தான், நா emotionally attach ஆன feeling வரும். அப்ப தான்... நீ சொல்லுற fantasy, first night எல்லாம் complete பண்ண முடியும். இல்லனா… எப்போ நீ இதுக்கே தயாரா இருக்கேயோ, அப்போ தான்..."

விக்ரம் (வாயை குறுக்கி, ஒரு second கூட யோசிக்காம):
"OK. இப்போவே போலாம்."

அவந்திகா (அதிர்ச்சியுடன், வாயை கொஞ்சம் திறந்து, எதுவும் எதிர்பாக்காம):
"நீ... இவ்வளவு சீக்கிரமா ஒத்துக்குறியா?"

விக்ரம் (steering wheel-ஐ இறுகப் பிடிச்சுக்கொண்டு):
"சொன்னேன்ல… deal தான். நீ சொன்ன மாதிரி முடிச்சுட்டா, நம்ம night fantasy next stop தான்."

[அவங்க கோவிலுக்கு போறாங்க. விக்ரம் அவளைக் கைல தூக்கிட்டு போறான். அவனுக்கு வியர்வி வருது, ஆனாலும் அவள் இதை ஆசையா நினைச்சது நியாபகம் வைச்சுக்கிட்டு, 11 பிரதட்சணம் அவளோட சுற்றுறான். அப்புறம் அவள கும்பிட வைச்சு, நிம்மதியா குங்குமம் வைக்கறான்.]

[Back to the car – silence]

விக்ரம் (சட்டென):
"இது எல்லாம் பண்ணனால நீ என்ன நினைக்கவேண்டாம்… நா உன்ன husband மாதிரி emotionally attach ஆயிடுறேன்னு. அது நடக்காது."

அவந்திகா (அவளோட மனசுல அமைதியா யோசிக்குறா):
"...உன் கண்ணுல ஒரு emotion தெரிந்துச்சு Mr. Husband… ஆனா அதை உன் ego மறைக்குது… ஏன் எனக்குத் தெரியும்."

(ஒரு நிமிஷம் silence... பிறகு)

அவந்திகா (ஓரமாக திரும்பி, deep breath):
"இந்த ஆசை என் புருஷன் எனக்கு பண்ணனும்னு ஆசை. அதை முடிச்சுட்டேன். இப்போ நீ சொன்ன fantasyக்கு நா தயார்.

விக்ரம் (அவள முகத்த பார்த்துக்கிட்டே, மெதுவா):
"நீ இப்போ என் ஆசைக்கு okayனு feel ஆகுது... ஆனா நா ஒரு விஷயம் miss பண்ணிட்டேன் மாதிரி இருக்கு... நீ usually instantஆ சிரிப்பே… இப்போ இல்ல… என் answer உன்ன hurt பண்ணிச்சா?"

அவந்திகா (விக்ரம் பக்கமா திரும்பி, சிரிச்சுக்கிட்டு, calm ah):
"சிரிப்பு போகலை பா… நா கொஞ்ச நேரம் அந்த first night fantasyயே நினைச்சுக்கிட்டிருந்தேன்... நான் நெனச்சா மாதிரி தான் நடந்துச்சு எனக்கு surprise இல்ல… ஆனா இது first time தானே... கொஞ்சம் பயமா தான் இருக்கு... ஆனா hurt பண்ணல நீ... இப்போ நாம move ஆகலாம்... just one thing, இப்போ நா சுடிதார் தான் போட்டிருக்கேன்… ஆனா உன் fantasyல Saree இருந்துச்சு…”

விக்ரம் (மெதுவா புன்னகையோட):
“Don’t worry… naan drive பண்றேன்… locationக்கு போனேனா, நீயே surprise ஆயிடுவா…”

விக்ரம் மற்றும் அவந்திகா ஒரு பெரிய அமைதியான பசுமை விவசாய நிலம் பக்கத்துல வந்தறாங்க. ஆப்பிள் ஆரஞ்சு கலந்த மாலை வெளிச்சம் வானத்தில் பரவி இருக்கு. கொஞ்சம் குளிர்ந்த காற்று விசுது. விக்ரம் காரை அந்த சின்னத் தோட்டத்துக்குப் பக்கத்துல நிறுத்தி அவந்திகாவ பார்க்கிறான்.

அவங்க இருவரும் கார்ல இருந்து வெளிய வந்ததும்,
விக்ரம் (சிரிப்போட, அவள கையை பிடிச்சுக்கிட்டு):
"ஒரே ஒரு நிமிஷம்... உனக்கொரு surprise இருக்கு… கண்ண மூடு…”
அவந்திகா:
"சரி சரி… ஆனா பிறகு என்ன பண்ணப்போறேன்னு சொல்லணும்!”
விக்ரம் அவள கண்ணை மெதுவா மூடச் சொல்லி, அவள கையை மெதுவா பிடிச்சு நடக்க வைக்கிறான்.

விக்ரம் அவந்திகாவ மெதுவா கை பிடிச்சுக்கிட்டு அந்த பசுமையான நிலத்துல நடக்க வைக்கிறான். அவந்திகா இன்னும் கண்ணை மூடிக்கிட்டே இருந்தா. காற்று ரொம்ப குளிர்ந்தா வீசுது, பறவைகளின் சத்தம் மட்டும் அந்த சின்ன பாதையில கேட்குது.

சில நிமிஷத்துக்குப் பிறகு, இருவரும் ஒரு குடிசை முன்னாடி வந்தாங்க. அந்த குடிசை வெளியே விளக்குகள், மல்லிகை மாலைகள் அலங்கரிச்சு, ஒரு சின்ன பிரம்மாண்ட சினிமா செட் மாதிரி ஜொலிச்சுது.

விக்ரம் (மெல்ல சிரிச்சுக்கிட்டு):
“சரி… இப்போ கண்ண திற…”

அவந்திகா மெதுவா கண் திறந்தா. குடிசை உள்ளே முழுக்க மலர்களால அலங்கரிச்சு இருந்தது. மேசைல மெழுகுவர்த்தி, ஜன்னல் பக்கமா விளக்குகள், சுவர்கள்ல சிறிய சிறிய புகைப்பட ஃப்ரேம்கள். அந்த மையத்துல ஒரு அழகான பட்டு சேலை தொங்கிக்கிட்டு இருந்தது.



அவந்திகா (கண்கள் விரிந்துபோய், ஒரு சிரிப்பு, ஒரு குழப்பம் கலந்த குரலில்):
“விக்ரம்… இது… எல்லாம்… என்ன அர்த்தம்…?”

விக்ரம் (அவள கண்களை நேரா பார்த்துக்கிட்டு, சிரிப்பில் ஒரு அழுத்தம்):
“இது surprise இல்ல, rule. இங்க இருந்து, உனக்கு நான் சொல்றேன்… நீ அணிவது கூட, நான் சொல்லுறதுதான்.”

அவந்திகா (கை fold பண்ணிக்கிட்டு):
“அப்படின்னா… நான் எந்த dress போடணும்னு நீ முடிவு பண்ணுறது… அது நம்ம sex situationல மட்டும் தானே?”

விக்ரம் (சின்ன சிரிப்பு, confident tone-ல):
“ஆம்… yes yes… அந்த மாதிரி moments-ல மட்டும் தான். வேற எதுவும் இல்லை.”

அவந்திகா (கண்களை சிமிட்டி, teasing tone-ல):
“ஹ்ம்… ஆனா உன் குரல் tone-லே வேற மாதிரி தோணிச்சு. நான் வேற விதமா யோசிச்சுட்டேன்.”

விக்ரம் (சிரிச்சுக்கிட்டு, அவளை நேரா பார்த்து):
“ஓகே… பேசினது போதும். இப்போ நீ costume change பண்ணு.”

அவந்திகா (கண்ணை சிமிட்டி, சிரிப்போட):
“ஒரே ஒரு room தான் இருக்கே… அப்படின்னா நான் dress change பண்ணுறதை நீயே பார்க்கிற மாதிரி தான் ஆகும். எப்படியும் இன்று முழுசா என்னை பார்க்கப் போறே… அப்படின்னா முன்னாடியே change பண்ணினாலும் பிரச்சினை இல்லையே?”

விக்ரம் (அவள சிரிப்பை பார்த்து, serious tone-ஆனாலும் மென்மையா):
“இல்ல… நீ ரூம்ல change பண்ணு. நான் வெளியே wait பண்ணுறேன். நம்முடைய first night கூட இந்த குடிசை உள்ளே இல்லை… வெளில்தான் நடக்கப் போகுது. அதனால, தயாரா… வெளியே வா.”

அவந்திகா ரூம்ல போய், அந்த சேலையை அணிந்து மெதுவா வெளியே வந்தாள். வெளியில் மாலை ஒளி இன்னும் சிவப்பு கலந்த ஆரஞ்சு நிறமா பரவியிருந்தது.

விக்ரம் அவளை பார்த்ததும் சிரிச்சான். அவன் கண் மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் அவளை மெதுவா பாக்குறான்



விக்ரம் (சீரியஸா, ஆனால் சிரிப்பு கலந்த குரலில்):
“ஹ்ம்… நல்லா இருக்கு. ஜஸ்ட் நான் நினைச்ச மாதிரி தான்.”

அவந்திகா (சின்ன வெட்கத்தோட, playful tone-ல):
“அட, compliment கொடுக்குற மாதிரி இருக்கே… ஆனா நிஜமா சொல்லு, உனக்கு பிடிச்சுதா?”

விக்ரம் (அவளை நோக்கி, சிரிச்சுக்கிட்டு):
இந்த இரவு முடிஞ்சதுக்குப் பிறகுதான் நான் உண்மையிலே பிடிச்சுதா இல்லையா சொல்ல முடியும்.

(அந்த line கேட்டவுடனே அவந்திகா சிரிச்சாலும், கண்ணை நேரா பார்க்க முடியாம சின்ன வெட்கத்தோட முகம் திருப்புகிறாள்.)

விக்ரம் (அவளைப் பார்த்துக்கிட்டு, teasing-ஆ):
“எப்போமே bold-ஆ பேசுற அவந்திகா, இப்போ சும்மா கண்ண கீழே தாழ்த்திட்டு இருக்கே?”

அவந்திகா (சிரிப்பு கம்மி பண்ணிக்கிட்டு):
“கண்ண கீழே தாழ்த்தி boldness குறையாது, Mr. Husband…”

விக்ரம் (அவள் அருகே நெருங்கி, குரல் deepen பண்ணி):
“அப்படின்னா prove பண்ணு… ஆனா மறந்திடாதே, இன்றிரவு control என் கையில் தான்.”

அவந்திகா (சற்றுக் குனிந்து, அவன் கண்களை நேராகப் பார்த்துக்கிட்டு, மெல்ல):
“Control உன்னிடம் இருக்கட்டும்… ஆனா அந்த control-ஐ உனக்கு சுலபமா வைக்கமாட்டேன்.”

விக்ரம் (சிறு சிரிப்பு, குரல் deepen பண்ணி):
“ஆஹா… அப்படின்னா இன்றிரவு smooth-ஆன journey கிடையாது போல. நீயே இதை spicy-ஆக்கப் போறியா? பரவாயில்லை… அந்த spice-ம் எனக்கு வேணும். அது தான் இந்த இரவுக்கு இன்னும் interesting flavour தரப்போகுது.”

(அப்படி சொல்லிக்கொண்டே, அவளை திடீர்னு தனது கைகளில் தூக்கிக்கொண்டு, புல்வெளியில் அமைந்திருந்த first-night setup-க்கு அவளை அழைத்துச் செல்கிறான்.)

[omprakash_71]

செம்ம கலக்கலான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா

[max082300]

(விக்ரம் அவளை தூக்கிக்கொண்டு வந்து, அந்த புல்வெளியில அலங்கரிக்கப்பட்ட வெள்ளைத் துணியால மூடிய bed-ல் மெதுவா படுக்க வைக்கிறான். நிலவொளி அவ முகத்தில் விழ, அருகே campfire மெதுவா எரியுது. மலர்கள் காற்றில ஆடி, அந்த சூழல் ஒரு கனவு மாதிரி மாறியிருக்கு.)



அவந்திகா (கண் நிமிர்ந்து, சற்றே நடுங்கும் குரல):
"விக்ரம்… இது… நம்ம discussionல இருந்தது தானே? ஆனால் இப்படி ஒரு setup-ன்னு நான் நினைக்கவே இல்ல…"

விக்ரம் (அவ பக்கத்துல உக்காந்து, அவளோட முடியை காது பின்னால நகர்த்தி):
"ஆமா, discussionல இருந்தது தான்… ஆனா நான் உன்னை ஒரு ஒப்பந்தம் மாதிரி மட்டும் பார்க்கல, அவந்திகா."

(அவந்திகா மூச்சு வேகம் ஆகுது. அவள் உடம்புல லேசா இன்னும் பதற்றம், ஆனா விக்ரம் அவளை கட்டாயப்படுத்தாமா அவளோட கையைப் பிடிச்சு தன் மார்பில வைக்கிறான்.)

விக்ரம் (மென்மையான குரல):
"ஆமா இது நம்ம discuss பண்ணது தான் ஆனா ஒரு சின்ன மாற்றம். உனக்கு வேண்டிய அளவுக்கு தான் நம்ம இரவோட rhythm இருக்கும். நான் கட்டாயப்படுத்த மாட்டேன்."

அவந்திகா (கண்ணில் அதிர்ச்சி, மெதுவா):
"நான்… நான் நினைச்சது வேற மாதிரி தான்… நீ pure ஆசைக்காக மட்டும் இத எல்லாம் பண்ணுறியா …"

விக்ரம் (சிரித்தபடி, அவளை பார்த்து):
"ஆசை இருக்கு, மறுக்க மாட்டேன். ஆனா உன் விருப்பத்துக்கும், உன் comfort-க்கும் மேலே எதுவுமே இல்லை."

(அவந்திகா மனசு கொஞ்சம் மாறுது. contract நினைவு அவளை கட்டிப்போட்டாலும், விக்ரம்-ஓட பார்வைலே ஒரு softness + raw passion mix அவளை என்னமோ பண்ணுது. அவ மெதுவா கண்ண மூடுரா.)

(விக்ரம் அவளருகே நெருங்கி, campfire ஒளியில் அவளோட உதடுகளை மெல்ல தொட்டு, ஒரு தயங்கிய முத்தம் கொடுக்கிறான். அந்த முதல் முத்ததில இருக்கும் care அவளோட நெஞ்சை உருக்குது.)

அவந்திகா (konja நேரம் கழிச்சு, கண்களைத் திறந்து, குரல் நடுங்கி):
"இது… ஒரு contract முதல் இரவு மாறி இல்ல, விக்ரம்…"

விக்ரம் (அவள் கையைப் பிடிச்சு, அவளருகே படுத்துக் கொண்டு, மெதுவா சிரித்தபடி):
"இது contract முதல் இரவு இல்ல, இது நம்ம இரவு. உன்னோட மனசு சொல்லுறது போல நான் இருப்பேன்."

(அவந்திகா தயக்கமா இருந்தாலும், அவளோட கை அவன் கையைப் இருக்கமா பிடிச்சுக்குது. அந்த small gesture-ல், contract-க்கு அப்பாற்பட்ட real emotional spark ஆரம்பிக்குது.)

(அந்த அமைதி-ல, அவந்திகாவுக்கு உடல் நடுக்கம் இருந்தாலும், மனசு கொஞ்சம் லேசா-ஆக ஆரம்பிக்கும். விக்ரம் அவளோட விரல்களை மெதுவா trace பண்ணுறான், எந்தவித force-ம் இல்லாமல். அவ தடுக்க முயற்சி பண்றா ஆனா முடியல, அவளோட மூச்சு வேகம் ஆகி, அவன் தொடுரதுக்கு body respond பண்ண ஆரம்பிக்குது.)

(விக்ரம் அவளோட கன்னத்தில் மெதுவா ஒரு முத்தம் வைக்கிறான், அங்கிருந்து உதட்ட நோக்கி வரும்போது… அவந்திகா உடனே அவன் collar-ஐ பிடிச்சு நிறுத்துறா. அந்த எடத்துல அவன் மூச்சு அவளோட skin-ஐ touch பண்ணி, அவளோட இதயம் வேகமா துடிக்குது.)

விக்ரம் (உடனே நிறுத்தி):
"நீ விரும்பலன்னா… நான் ஒரு அடி கூட முன்னாடி போக மாட்டேன்."

(அவந்திகா அமைதியா… அவள் கையை இன்னும் அவன் கையிலேயே வெச்சு இருப்பா. ஒரு நொடி தயக்கம்… ஆனா ஆர்வமா அவள் மெதுவா விக்ரம் அருகே சாய்கிறா. அந்த நொடியில் அவன் மூச்சு கூட கனமா கேட்குது.)

விக்ரம் (சிறிது முன்னாடி நகர்ந்து, அவள் reaction observe பண்ணி):
"நீ… சொல்லாம இருக்கறதுதான் பெரிய ‘yes’ மாதிரி இருக்கு."

(அவந்திகா almost 90% close… இரண்டு பேரோட முகம் சில inches தான் distance. அந்த small gap-ல tension peak-ஆ இருக்குது. விக்ரம் அவளை கிட்டத்தட்ட முத்தம் கொடுக்க போறான்… ஆனா அந்த கடைசி வினாடி
-ல அவந்திகா நக்கலா சிரிச்சுட்டு மெதுவா அவனைத் தள்ளி விடுறா.)



அவந்திகா (சிரிச்சுட்டே, teasing tone):
"Mr. Husband… மெதுவா போகணும். அவசரம்னா taste போயிடும்."

விக்ரம் (கையை விடாமல்):
"நான் பயந்துட்ட நீ இப்படி பண்றது unfair அவந்திகா"

அவந்திகா அவன் முகத்துல அந்த சோகமான look-ஐ பார்த்துட்டு, ஒரு second serious face வைக்கிறா. அவன் நினைக்கிறான், “இப்போ சண்டை ஆகுமோன்னு?”

ஆனா அடுத்த second—அவ மெதுவா அவன் பக்கம் சாய்ந்து, அவன் காது அருகே வந்து whisper பண்ணுறாள்:
அவந்திகா (low, teasing tone):
"Unfair-னு நினைக்கிறியா? அப்படி நா… நான் unfair-ஆவே இருப்பேன்."

அப்படிச் சொல்லி, அவ திடீர்னு விக்ரமின் கையை விட்டு விடாம, அவனை நோக்கி இன்னும் நெருங்கி போறா.

விக்ரம் (சின்ன smile, but கண்ல ஆச்சரியம்):
"ஹ்ம்ம்… என்ன பண்ணப் போறே?"

அவந்திகா மெதுவா அவன் shirt-லிருந்த first button-ஐ திறக்கிறா. அவளோட கை நடுங்கினாலும், பார்வை steady-ஆ இருக்குது. அந்த boldness-ஐ பார்த்து, விக்ரம் அவளை ஆச்சரியத்தோடு பார்த்து, அவ முகத்தை கண்ணால lock பண்றான்.

அவந்திகா (whisper): "Contract-க்காகத்தான் ஆரம்பிச்சேன்… ஆனா இப்போ என் மனசு உண்மையிலேயே உன்னைக் ஏற்றுக்கிட்டுச்சு. உன்னை reject பண்ணவே முடியல."

விக்ரமின் மூச்சு திடீர்னு ஆழமா மாறுது. அவளோட வார்த்தை அவன் control-ஐ test பண்ணும். அவ இன்னும் bold-ஆ, அவனோட shirt-ஐ பாதி திறந்து, அவன் மார்பை கையால் தொட்டுவிடுகிறா. அந்த touch-க்கு விக்ரம் அவளோட கையை பிடிக்கிறான் – "நீயே invite பண்ணுறே… இனிமேல் என்னை கட்டுப்படுத்த முடியாது, அவந்திகா…"

அவந்திகா (சிரிச்சுட்டு):
"கட்டுப்படுத்த வேண்டியதில்ல Vikram… நான் ரெடி."

விக்ரம் அந்த வார்த்தை கேட்டதும், அவனோட மூச்சு ஆழமா மாறி, ஒரு வகை release கிடைத்த மாதிரி feel பண்றான்.
அவனோட பார்வை அவளோட கண் பார்வையில சிக்கிக்கிடக்குது. அவந்திகா தலையை கொஞ்சம் உயர்த்து, அவனோட கன்னத்தில மெதுவா கையால stroke பண்ணுகிறா.

விக்ரம் அவளோட முகத்தை இரு கைகளாலும் பிடிச்சு உதட்டுல முத்தம் கொடுக்குறா, மெதுவா தொடங்கிய அந்த உதட்டு முத்தம், ஒவ்வொரு நொடியும் தீ போல ஆகுது. அவந்திகா அவனோட shirt-ஐ முழுசா திறந்து, அவன் மார்பில தன் கையை ஓடவிட்டு, ஒரு சிரிப்போட முகத்துல இருந்து விலகி“Mr. Husband… கொஞ்சம் மெதுவா போலாம்”ன்னு கிசுகிசுக்கிறா.
அந்த வார்த்தை விக்ரமுக்கு கொஞ்சம் மூட மாத்தி. அவன் அவளோட இடுப்பை இறுக்கமாக தழுவிக்கிட்டு, அவளை மெதுவா பின்னால இருக்குற வைக்கோல் மேட்டுக்கு கொண்டு போறான்.
அவந்திகா சின்ன surprise-ஆ “விக்ரம்… என்ன பண்ணுறே?”ன்னு கேக்க,விக்ரம் அவளோட காதருகில் மூச்சு விட்டுக்கிட்டு மெதுவா சொல்றான் — “நீதா ஆரம்பிச்ச, அவந்திகா… இனிமேல் நான் நிறுத்தவே மாட்டேன்.”

அவனோட குரல், touch, மூச்சு எல்லாமே அவந்திகாவை முழுசா surrender ஆக வைக்குது.
“விக்ரம் அவளோட கையைப் பிடிச்சவாறே, அவளை வைக்கோல் மேட்டின் மேல் மெதுவா சாய வைக்கிறா.”
அவந்திகா அந்தச் சாய்வோடு சின்ன அதிர்ச்சியோட, கண்ணுக்குள்ள சிரிப்பு கலந்த புது சுகமோட அவனைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பா.

அவள் சேலையின் கீழ் பகுதி கொஞ்சம் விலகி, இடுப்புப் பகுதி வெளியில தெரியும். விக்ரம் பார்வை அங்கேயே நின்றுவிடும். அவனோட கண் மெதுவா அவளோட தொப்புள் மேல் விழும், அத கொஞ்ச நேரம் ரசிச்சு பார்ப்பான்.



அப்புறம் அவன் மெதுவா அவளோட பாவாடை-க்கு அருகே கை வைக்கிறான். அந்த touch-க்கு அவந்திகா ஒரு சின்ன சிரிப்பு கலந்து மூச்சு விடுவா.

விக்ரம் சிரிச்சுட்டு, அவளோட புடவை மடிப்ப-ஐ மெதுவா தூக்கி, அவளோட தொப்புள சுற்றி விரலால லேசா கோலம் வரைவான். அந்த touch-க்கு அவந்திகா முழு உடம்பும் நடுங்கி, அவளோட கை அவனை தடுக்க முயற்சி பண்ணாலும், தடுக்க முடியாம தவிப்பா.

“இந்த இடம் அந்த நெளிவு ரொம்ப அழகா இருக்கு”ன்னு விக்ரம் குசும்பா சொல்லி, அவன் மூச்சு அவளோட தொப்புள்-க்கு அருகே படும்படி தலைய கீழ கொண்டு போவான். அவந்திகா கண்ண மூடி, அந்த உணர்ச்சியிலேயே மூழ்கி விடுவா.



விக்ரம் உதடு அவ தொப்புள சுத்தி ஒரு இடம் விடாம முத்தம் வைக்கும். அந்த teasing-க்கு அவந்திகா தன்னால சத்தம் கூட கொடுக்க முடியாம, மெதுவா சிரிப்பு கலந்த மூச்சு மட்டும் விடுவாள்.

விக்ரம் அவளோட தொப்புள சுத்தி முத்தம் கொடுத்து முடிச்சுட்டு கடைசியா தொப்புள் குழில உதட்ட விட்டு நக்குறான் கடைசியா வெளிய வந்து தொப்புள் கீழ ஒரு கடி கடிக்கிறான்.



அந்த முத்தத்துக்கு அவந்திகா “ஹா…ஹா…”ன்னு முனங்குறா, கடைசில அவன் தொப்புள் கீழே மெதுவா கடிக்கும்போது, அவந்திகா உடம்பு முழுக்க பின்னாடி தள்ளி, அவன் முடியை பிடிச்சுக்கிட்டு, “ம்ம்ம்ம்ம்… ஹா…”ன்னு கத்தி விக்ரம தள்ளி விட்டுறா.

[max082300]

முன்னாடி போட்ட Part-க்கு, இப்போ போட்ட Part-க்கு கொஞ்சம் difference இருக்கலாம். அடுத்து வர continuation last-ஆ போட்ட Part மாதிரி தா இருக்கும். ஏதாவது change பண்ணணும்னு உங்களுக்கு தோணிச்சுனா சொல்லுங்க, இல்ல கதைக்கு சம்பந்தமா suggestions இருந்தா சொல்லுங்க. அடுத்த Part-ல நான் அதுக்கு எத்த மாதிரி idea-வ change பண்ணிக்கிறேன்

[omprakash_71]

Semma Interesting and Beautiful Update Nanba

[raasug]

அழகான பொண்ணு, அவளை பற்றிய அழகான வர்ணனை, அழகான இயற்கையான சூழ்நிலை, மெதுவாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முதல் இரவு காட்சிகள் பிரமாதம் ! தொடர்ந்து எழுதுங்க !

முற்றிலும் மாறுபட்ட பாணியில் வந்திருக்கிறது இந்த கதை ! பொருத்தமான படங்கள் கதையை மேலும் மெருகூட்டுகின்றன ! அடுத்த பாகங்களை ஆர்வத்துடன் எதிர்பார்க்கிறேன்.

[max082300]

அழகான பொண்ணு, அவளை பற்றிய அழகான வர்ணனை, அழகான இயற்கையான சூழ்நிலை, மெதுவாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முதல் இரவு காட்சிகள் பிரமாதம் ! தொடர்ந்து எழுதுங்க !

முற்றிலும் மாறுபட்ட பாணியில் வந்திருக்கிறது இந்த கதை ! பொருத்தமான படங்கள் கதையை மேலும் மெருகூட்டுகின்றன ! அடுத்த பாகங்களை ஆர்வத்துடன் எதிர்பார்க்கிறேன்.

இந்த கதைக்கு ஆதரவு கொடுத்ததுக்கு நன்றி bro.

[max082300]

அவந்திகா தள்ளி விட்டாலும், மீண்டும் விக்ரம் அவளை நெருங்கி வந்து மெதுவா அவ நெத்தில ஒரு முத்தம் வச்சான்.

அந்த ஒரே முத்தத்துல அவந்திகா melt ஆகி அவன கண்ணோடு கண் பார்த்தா.

அப்போ விக்ரம் மெதுவா உதட்டுக்கு வர, அவந்திகா கையை வச்சு நிறுத்தி.
விக்ரம்… நீ என்னை விரும்ப ஆரம்பிச்சுட்டியா?”ன்னு soft-ஆ கேட்டா.

விக்ரம் சிரிச்சுக்கிட்டு அவ கண்ண பார்த்து இதுக்கு பதில் நான் இந்த இரவை முடிச்ச பிறகு சொல்லட்டுமா-ன்னு மறுபடியும் உதட்டுல முத்தம் கொடுக்கலாம்-ன்னு போறான்.

மீண்டும் அவந்திகா கையை வச்சு நிறுத்தி,
சரி, நீ சொல்லு later… ஆனா நானும் ஒண்ணு சொல்லணும். அதுக்கு அப்புறம்… நீ என்மேல் full control எடுத்துக்கோ. நான் உன்னோடது.

விக்ரம் சிரிச்சுட்டு:
சரி… சொல்லு.

அவந்திகா வெட்கத்தோட, அந்த நெற்றி முத்தம்… ரொம்ப comfortable-ஆ இருந்துச்சு… அதனால தான் உன்கிட்ட அப்படி கேட்டன். இப்போ… நீ ஆரம்பிக்கலாம் Mr. Husband. நான் உனக்கே. அப்புறம் ரொம்ப tease பண்ற என்ன நீ என் புடவைய எப்போ முழுசா அவுக்க போற ரொம்ப நேரம் எடுத்துக்காத நீ போற வேகத்த பார்த்தா விடிஞ்சிரும் போல

விக்ரம் மனசுக்குள்ள நினைச்சான் *“அந்த நெற்றி முத்தம் இப்படி பண்ணணும் நான் யோசிச்சது இதுல எந்த காதலும் இல்ல வெறும் காமம் மட்டும் தான் இத இப்போ சொன்னா வருத்த படுவ எதுக்குன்னு தெரியுல என் மனசுல நினைக்கிறத நேரா உன்கிட்ட சொல்ல முடியல”*

அவன் அவ கண்ண பார்த்து சிரிச்சுட்டு “உண்மையான teasing-னா என்னனு இனிமேல் பாப்ப அப்புறம் விடிஞ்சா விடியட்டும் நான் மெதுவா தா போவேன்னு சொல்லி“, அவ இடது கன்னத்துல மெதுவா முத்தம் வச்சான் அப்டியே மெதுவா நகந்து மேல் உதட்டுல ஒரு முத்தம் அப்புறம் கீழ் உதட்ட கைல பிடிச்சு ஒரு கடி கடிச்சான்.

அவந்திகா கண்ண பாதி மூடி, மூச்சை சீரா விட முடியாம, **“ம்ம்ம்ம்ம்…”**ன்னு சத்தம் போடுறா.

அதுக்கப்புறம் அவன் மறுபடியும் கீழ் உதட்டை கைல பிடிச்சு ஒரு கடி கடிக்க, அவ உடம்பு தானா முன்னாடி move ஆயிடுச்சு.
அந்த கடி காரணமா, அவ மூச்சு துடிப்பு வேகமா மாறி, **“ஹா… விக்ரம்… ம்ம்… ம்ம்…”**ன்னு தடுமாறுறா.

அவன் அவ முகம் முழுக்க கைல strong-ஆ பிடிச்சு, ஒரே நொடில அவ உதட்டுக்குள்ள நேரடியா இறங்கி விடுறான்.

முதல்ல சும்மா மெதுவா அழுத்தின மாதிரி இருந்துச்சு… ஆனா சில நொடில அந்த முத்தம் முழுக்க ஆவேசமா மாறிடுச்சு. அவ உதடு அவன் உதட்டோட கலந்த உடனே, இருவரோட மூச்சு வேகம் கூட கட்டுப்பாடே இல்லாம துடிக்க ஆரம்பிச்சுச்சு.

விக்ரம் அவ மேல் உதட்டை ஆழமா உறிஞ்சினான்.
அதுக்கு பதிலா அவந்திகா அவன் கீழ் உதட்டைப் பிடிச்சு சின்னக் கடி கடிச்சா.
அந்த சின்ன bite விக்ரமுக்கு இன்னொரு விதமான தூண்டுதல குடுத்துச்சு.

அவன் கை மெதுவா அவ கன்னத்திலிருந்து கழுத்து வரைக்கும் வழுக்கி, அவளை இன்னும் பக்கமா இழுத்துக்கிட்டான்.
அவந்திகா அந்த முத்தத்-லேயே மூழ்கி போய், அவன் சட்டை காலரை இரு கையாலும் இருக்கமா பிடிச்சா.

அந்த நிமிஷத்துல இருவருக்கு உலகமே மறஞ்ச மாதிரி—முழுக்க முழுக்க உதட்டுலயே மூழ்கி மாட்டிக்கிட்டாங்க. அதிலிருந்து விலகுறதுக்கு விக்ரமுக்கு மனசே இல்ல… ஆனாலும் மெதுவா, அவ உதட்டிலிருந்து அவன் உதட்ட மெதுவா வெளிய எடுத்தான்.

அவந்திகா அவன் முத்தத்த நிறுத்தியும் அந்த முத்தத்துல அவ இன்னும் மூழ்கி போய் இருந்தா.

விக்ரம் அத ரசிச்சுடே வலது கன்னத்துல ஒரு முத்தம் கொடுத்து அவ காது கிட்ட போய் **“இப்போ தான் ஆரம்பம்…”**ன்னு சொல்லிட்டு அவன் உதடு அவ கழுத்தைச் சுற்றி மெதுவா நகந்துச்சு அங்கயும் அவன் விளையாட்ட ஆரம்பிச்சான்.

ஒவ்வொரு தடவையும் கழுத்துல முத்தம் வைக்கும்போது, அவந்திகா உடம்பு சின்ன சின்ன சலசலப்பு வந்த மாதிரி தானா தள்ளாடுச்சு.

அவன் கொஞ்சம் கொஞ்சமா நகர்ந்து, கழுத்திலிருந்து collarbone வரை வந்துட்டான். அங்க ஒரு சின்ன கடி கடிச்சதும்,

அவந்திகா **“விக்ரம்… அஃஹ்ஹ்… விடு… ரொம்ப கூசுது…”**ன்னு மூச்சு இழுத்து பேசுனா.

ஆனா விக்ரம் இன்னும் நல்லா கடிச்சு, அதுக்கு அப்புறம் விளையாட்டா அந்த இடத்துல நக்க ஆரம்பிச்சான்.

அவந்திகா புடவை அவ தோள் மேல இருந்து விலகி கீழ விளபோச்சு, அவ அதை கையால பிடிக்க போனா. உடனே விக்ரம் அவ கையை பிடிச்சு, **“இந்த இரவு முழுசா உன் உடம்புல எது இருக்கணும் இருக்கக்கூடாது-ன்னு நான் தான் முடிவு எடுப்பேன்-ன்னு…”** அவ காது கிட்ட போய் மெதுவா சொன்னான்.



அவந்திகா மெதுவா புடவைல இருந்து கைய எடுத்துட்டு மூச்சு வாங்கிட்டே அவன் மேல சாயுறா அவ மூச்சோட சூடு விக்ரம் முகத்துல படுது.

விக்ரம் கையை மேலே கொண்டு போய் அவ முகத்தை மெதுவா பிடிச்சு தூக்கி (soft voice-ல):
"அவந்திகா… உன் மூச்சு ரொம்ப வேகமா-ஆ இருக்கு… நீ ok-ஆ இருக்கியா?"

அவந்திகா கண்ண பாதி மூடிக்கிட்டு, வெட்கத்தோட, சின்ன சிரிப்போட, மெதுவா தலை அசைக்கிறா.

விக்ரமுக்கு அந்த சிரிப்பு முன்னேறி போலாம் Signal கொடுத்துச்சு அவன் மெதுவா புடவையை shoulder-லிருந்து கீழ தள்ளி blouse வெளியில தெரியுர மாதிரி ஆக்குறான்.



அவந்திகா கொஞ்சம் உடம்பை பின்சாய்க்கிறா, மூச்சு தடுமாறுது. விக்ரம் அவ மூச்சு வேகத்த கம்மி பண்ண கொஞ்ச நேரம் அமைதியா இருக்கான். அவ கன்னத்துல சின்னச்சின்ன வியர்வைத் துளி தெரியும். அவன் மெதுவா அவ முகத்தை தன்னோட கையால தாங்கி, ஒரு நிம்மதியான பார்வையில அவளைப் பார்த்து சிரிப்பான்.

அந்த சிரிப்பு அவந்திகாவுக்கு safe feel கொடுக்கும்.

அந்த நேரத்தில் அவன் பார்வை blouse-க்கு போகுது. Tight-ஆ இருந்ததால centre-ல ஒரு மெல்லிய கோடு பளிச்சுனு தெரியும். அந்த கோட்டை மெதுவா உதட்டால நக்க ஆரம்பிக்கிறான் அப்டியே மெதுவா போய் முதல்ல இடது பக்கம் blouse மேல ஒரு நீளமான முத்தம் கொடுத்தான். பிறகு வலது பக்கம் போய் அவன் உதட்டால முத்தம் கொடுத்து ஒரு கடி கடிப்பான்.

அவந்திகா சத்தமா **“ம்ம்ம்ம்ம்…”**ன்னு சத்தம் போட்டு அவன் மேல சாயுறா.

அந்த instant-ல விக்ரம் அவ முகத்தை மறுபடியும் பார்த்து, கண்ணாலே கேக்குறான்:
"இது உனக்கு ok-வா?"

அவந்திகா கண்ண மூடிக்கிட்டு, உதட்டுல சின்ன சிரிப்பு. *"ஹும்…"*ன்னு சொல்லுற மாதிரி கண்ண சிமிட்டுனா.

அவ relaxed-ஆ இருந்தத பார்த்ததும், விக்ரம் கை மெதுவா அவ பின்புற blouse hook பக்கம் போச்சு. ஆனா உடனே திறக்கல, கொஞ்ச நேரம் அவ மூச்சு வேகம் குறைய wait பண்ணான். அவந்திகா அவன் wait பண்றான்-ன்னு தெரிஞ்சு கொஞ்சம் முன்னாடி நகர்ந்து தலை ஆட்டி *“hmm…”*ன்னு சொல்லுற மாதிரி signal குடுத்தா. அப்ப தான் விக்ரம் மெதுவா hook-ஆ கழட்டி blouse-ஆ முழுசா அவுத்து கீழ போட்டான்.



Blouse முழுசா கழட்டின உடனே, அவந்திகா மார்புல bra மட்டும் தான் இருந்துச்சு அவ வலது பக்க மார்புல ஒரு மச்சம் அது பாதி மறைஞ்சு இருந்துச்சு. விக்ரம் மெதுவா அந்த மச்சத்துல நீளமா ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்.

அவந்திகா உடம்பு கொஞ்சம் தள்ளாடி, மூச்சு மேலேறி, சத்தமா **“ஆஹ்ஹ்… ம்ம்ம்ம்ம்…”**ன்னு ஒரு சினுங்கள் விட்டா.
அந்த மச்சத்தை கையால மூடி மறைக்க முயற்சி பண்ணா.

ஆனா உடனே விக்ரம் அவளோட கையை பிடிச்சு மேல தூக்கி அவ காது அருகே போய், அவ மூச்சை feel பண்ணிக்கிட்டு சொன்னான்—“இந்த இரவு உனக்கு ஒன்னுமே மறைக்க உரிமை இல்லை… உன் அழகை முழுசா பார்ப்பேன்… அதை சுவைப்பேன். இப்போ இந்த அழகான இடத்தில இருந்து ஆரம்பிக்கிறேன்…”

[omprakash_71]

Amazing update bro