[Dheena2003]

 எளிமையான குடும்பப் பின்னணியைக் கொண்ட சசியின் வாழ்க்கையில் , விதி ஆடிய கொடூர விளையாட்டால், அந்த ஒரு திருமணம் சசியின் வாழ்க்கையில் ஆறாத வடுவை ஏற்படுத்தியது!

  ஒட்டுமொத்த உலகமும் அவனைக் கேலி செய்து காயப்படுத்திய வேளையில், அவனுக்கு ஆறுதலாக அமைந்தது அவன் குடும்பத்தின் தூய்மையான அன்பு மட்டுமே. 

தாயின் மடி தந்த ஆறுதலும், சித்தியின் தாய்மையான பாசமும், அண்ணனுக்கு ஒரு துயரம் என்றதும் அகிலத்தையே எதிர்க்கும் புயலாய் உருவெடுத்து, அவனுக்குப் பலமான அரணாக நிமிர்ந்து நிற்கிறாள் தங்கை

இப்படி  அனைத்துத் துயரங்களையும் தாண்டி அன்பு மட்டுமே ஜெயிக்கும் என்பதை உணர்த்தும் ஒரு தூய்மையான இன்செஸ்ட் காதல் பயணம் இது

துயரத்தின் இருளை விலக்கி, அன்பின் வெளிச்சம் வீசும் சசியின் மறுமணப் பயணம்!

வாருங்கள், அவனோடு சேர்ந்து நாமும் அந்த இன்ப துன்பங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டு, நம் நெஞ்சில் என்றென்றும் நிலைத்து நிற்கும் ஓர் அற்புதக் குடும்பத்தைக் கண்டு ரசிப்போம்


சசியின் அழைப்பு

என் வாழ்வின் பக்கங்களை உங்கள் கரங்களில் தருகிறேன்,
கொஞ்சம் திருப்பித்தான் பாருங்களேன்!
கண்ணீரும் சிரிப்பும் கலந்த என் கதையில்,
என் தாயின் தாலாட்டு இருக்கும்...
என்னைத் தாங்கும் சித்தியின் பாசம் இருக்கும்...
எனக்காக உலகையே எதிர்க்கும்
என் செல்லத் தங்கையின் சீற்றமும் இருக்கும்!
துயரங்கள் என்னைச் சூழ்ந்தபோது,
இந்த உலகம் என்னை எள்ளி நகையாடியது.
ஆனாலும், அன்பெனும் வெளிச்சம்
என்னை எப்படிக் கரையேற்றியது என்பதை
நீங்கள் உணரும் தருணம் இது!
வாருங்கள்...
என் இன்பத்திலும் துன்பத்திலும்
கொஞ்சம் பங்கெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.
வாசித்து முடிக்கும் வேளையில்,
நாங்களும் உங்கள் குடும்பத்தில்
ஒருவராய் மாறியிருப்போம்!
அன்புடன்,


சசி

---

அம்மா -- விஜயா 

சித்தி -- பத்மா 

தங்கை - வர்ஷா , மற்றும் நம்ம நாயகன் சசி 

என் விரல்கள் எழுதுவது வெறும் கதையல்ல... உங்கள் இதயத்தைத் தொட்டுச் செல்லும் காவியம்! சசியின் வாழ்வியலோடு விரைவில் உங்களைச் சந்திக்கிறேன்....

தீணா 

[Ammapasam]

Welcome to the new story
Good strat
Nalla fresh aa start pannunga

[jayjay_Tales]

Great opening.. மிக அழகான படங்களுடன் கூடிய தெளிவான அறிமுகம். உங்கள் கதைக்கு எதிர்பார்ப்பை எகிற வைக்கிறது.

மிக நீண்ட தொடராக வரப்போகும் கதையை படிக்கும் ஆவல் ஏழுகிறது.

சீக்கிரம் ஆரம்பியுங்கள் தீனா.

[Its me]

கவிதை நயத்துடன் தமிழைக் கையாண்ட விதம் மிகச்சிறப்பு.. இலக்கணம் சார்ந்த கவிதையைவிட சாதாரண/இயல்பான தமிழில் எழுதப்படும் கவிதைகளையே ரசிப்பவன் நான்.. அந்த வகையில் இயல்பான தமிழில் சிறப்பான கதையெழுதத் தொடங்கியிருக்கும் உங்களின்‌ எழுத்துக்கள் ரசிக்க வைக்கிறது..

ஒவ்வொரு பதிவிலும் தமிழின் தரம் குறையாமல் அற்புதமான கதையொன்றை எதிர்பார்க்கிறேன்..

[Chinna raja]

Good promo, very fast full story

[RamKan]

அறிமுகம் அருமை. கதைக்காக காத்திருக்கிறோம்.

[Thebeesx]

Super starting continue

[Punidhan]

Awesome prelude

[Ironman0]

Waiting for your hot updates nanba

[Dheena2003]

நண்பர்களே, நீங்க இப்போ படிக்கப் போறது ஏதோ ஒரு கற்பனைக் கதை கிடையாது; இது என் நண்பன் சசியோட வாழ்க்கையில நடந்த நிஜமான உண்மைச் சம்பவம்! அவன் வாழ்க்கையில நடந்த சுவாரசியமான நினைவுகளை வச்சு நான் எழுதின ஒரு காவியம் இது.


இந்தக் கதையைத் தொடங்குறதுக்காகத் தன் வாழ்க்கையில நடந்த அத்தனை சம்பவங்களையும் என்னிடம் பகிர்ந்து, இந்த நாவல் உருவாக முழு உறுதுணையா இருந்த என் அன்பு நண்பன் சசி மற்றும் அவனோட மனைவி வர்ஷா ஆகிய இருவருக்கும் இந்தக் கதையை நான் பெருமையோடு சமர்ப்பிக்கிறேன்!  

[Dheena2003]

விஜயாவுக்கு இப்போது 42 வயது. அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியில் ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்து வருகிறாள். வகுப்பறையில் நூற்றுக்கணக்கான பிள்ளைகளுக்குக் கல்விப் புகட்டும் போதும், சக ஆசிரியர்களுடன் உரையாடும் போதும் அவளது முகம் இயல்பாகவே இருக்கும். ஆனால், பள்ளி முடிந்து வீடு திரும்பும் அந்த மாலைப் பொழுதுகளில், அவளது மனம் அவளையறியாமலேயே கடந்த கால நினைவுகளில் மூழ்கிவிடுகிறது.

[Dheena2003]

வாழ்க்கை எப்போதும் நாம் நினைப்பது போல அமைவதில்லை என்பதற்கு அவளது வாழ்க்கையே சாட்சியாகிப் போனது. இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்புதான், எதிர்பாராத ஒரு மாரடைப்பால் தன் கணவனைப் பறி கொடுத்தாள். அந்தப் பெருந்துயரிலிருந்து மீள்வது அவளுக்கு அத்தனை எளிதாக இருக்கவில்லை. துணையை இழந்த அந்தத் தனிமையும், வீட்டில் நீடிக்கும் அமைதியும் அவளது நாட்களைப் பாரமாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.



அவளது நெஞ்சில் இப்போது இருக்கும் ஒரே நிம்மதியும், பிடிவாதமான பிடிப்பும் அவளது மகன் சசி மட்டும்தான். கணவனைப் பிரிந்த சோகத்திலும் அவளைத் தாங்கிப் பிடிப்பது, தன் மகனுக்கு ஒரு நல்ல வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற அந்த ஒரே ஆசைதான். சசியின் மறுவாழ்வை அவனது திருமணத்தின் மூலமாகத் தொடங்கி வைக்க வேண்டும் என்பதில் அவள் உறுதியாக இருக்கிறாள்.


ஆனாலும், அவளது அடிமனதில் ஒரு தீராத ஏக்கம், எப்போதும் ஆறாத வடுவாக இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. "என் மகனுக்கு ஒரு கல்யாணத்தைப் பண்ணி வச்சு, அந்தப் பார்க்க வேண்டிய கடமையைச் செய்யாம, அதுக்குள்ள இப்படிப் பாதியிலேயே போய்ச் சேர்ந்துட்டாரே!" என்று நினைக்கும் போதெல்லாம் அவளுக்குள் அழுகையும், ஏக்கமும் ஒன்றாக முட்டிக்கொண்டு வரும். கணவர் இல்லாத அந்தப் பெருங்குறையோடு, மகனின் புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்குவதற்கான முயற்சியில் இப்போது அவள் இறங்குகிறாள்.

[Dheena2003]

சசி—அப்படியே அவனது அப்பாவின் அச்சு அசல். பார்த்தவுடனே ஒரு தனி மரியாதையை வரவழைக்கும் முகமும், யாரிடமும் அனாவசியமாகப் பேசாத அந்த அமைதியான குணமும் அவனை ஒரு சராசரி, அதே சமயம் கண்ணியமான இளைஞனாகக் காட்டியது. வெளி மனிதர்களிடம் அளந்து பேசி, தன் உலகத்திற்குள் சுருங்கி வாழும் அவனது இந்த அமைதியான முகம், பலருக்கு அவன் ஒரு தனிமை விரும்பி என்ற பிம்பத்தையே கொடுத்திருந்தது.

[Dheena2003]

ஆனால், அந்த அமைதியான முகமூடி எல்லாமே அவனது வீட்டின் வாசல் வரைதான். தன் வீட்டிற்குள் நுழைந்துவிட்டால், அவன் அப்படியே தலைகீழாக மாறிவிடுவான். தன் அம்மாவிடமும், மறைந்த தன் அப்பாவிடமும் அவன் காட்டிய அந்த அன்யோன்யமும், அவர்கள் மத்தியில் அவன் செய்யும் குறும்புத்தனமான கேலிகளும், உண்மையான பாசமும் நிறைந்த அந்த 'குசும்பு' அவனது குடும்பத்திற்கு மட்டுமே தெரிந்த அவனது இன்னொரு அழகான பக்கம்.


நன்றாகப் படித்து, தன் சொந்த உழைப்பால் மத்திய அரசாங்கத்தின் ரயில்வே துறையில் ஒரு நல்ல பணியைப் பெற்றிருக்கிறான். தற்போதைய சூழலில், கேரளாவில் உள்ள ஒரு அழகான பச்சைப் பசேலென்ற கிராமத்து ரயில்வே ஸ்டேஷனில் அவன் வேலை பார்த்து வருகிறான். மத்திய அரசு வேலை என்பதால், கைநிறைய நல்ல சம்பளமும், அந்த ஊரிலேயே ஒரு பிரம்மாண்டமான, வசதிகள் நிறைந்த பெரிய குவார்ட்டர்ஸ் வீடும் அவனுக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.

அரசாங்க வேலையில் சேர்ந்து, வசதியான வாழ்க்கை அமைந்தாலும், அவனுக்கு இப்போதுதான் சரியான திருமண வயது கை கூடி வந்திருக்கிறது. ஆரம்பத்தில், "எனக்கு இப்போதைக்குக் கல்யாணமே வேண்டாம்மா" என்று பிடிவாதமாக மறுத்து வந்த சசியின் மனதில், இப்போது மெல்ல மெல்ல மாற்றங்கள் அரங்கேறத் தொடங்கியிருக்கின்றன. அவனது இளமையான உடலும், தனிமை சூழ்ந்த மனமும் இப்போது ஒரு துணையின் தேடலை, அந்த இல்லற ஆசையைத் தீவிரமாக விரும்பத் தொடங்கியுள்ளது. ஆகையால், இப்போது முழு மனதோடு திருமணத்திற்குச் சம்மதித்து, அவனுக்காகத் தீவிரமாகப் பெண் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

[Dheena2003]

விஜயா பள்ளி முடிந்து, மாலையில் தன் வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள். வாசலில் காலணிகளைக் கழற்றிவிட்டு உள்ளே வரும்போதெல்லாம், ஒரு காலத்தில் அவள் வீட்டிற்குள் நுழைந்தவுடனேயே அன்போடு வரவேற்கும் அவளது கணவனின் முகம் தான் முதலில் நினைவுக்கு வரும். அவர் எப்போதும் அமர்ந்திருக்கும் அந்த நாற்காலியும், அவர் வரவேற்கும் அந்த இடமும் இப்போது முற்றிலும் அமைதியாகக் கிடப்பதைக் கண்டு, ஆரம்பத்தில் துடித்தவள், இப்போது அந்தத் தனிமையைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தன் வாழ்க்கையோடு பழகிக்கொண்டாள்.


மனதை லேசாக்கிக் கொள்ள எண்ணியவள், நேராகச் சென்று முகம் கழுவிவிட்டு வந்தாள். பின்னர், ஹாலில் இருந்த அந்தப்  சோபாவில் அமர்ந்து, மேஜை மேல் இருந்த அன்றைய தினசரி செய்தித்தாளைக் கையில் எடுத்து வாசிக்கத் தொடங்கினாள். பக்கங்களைப் புரட்டிக்கொண்டே செய்திகளில் கவனம் செலுத்த முயன்றாலும், அவளது அடிமனது மகனின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய சிந்தனையிலேயே சுழன்றுகொண்டிருந்தது.

அப்போது, வீட்டின்  கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது. செய்தித்தாளைப் பக்கத்தில் வைத்துவிட்டு, "யாராக இருக்கும் இந்த நேரத்தில்?" என்ற யோசனையுடன் விஜயா எழுந்து சென்று கதவைத் திறந்தாள். வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தது வேறு யாருமல்ல, சசிக்குத் தீவிரமாகப் பெண் தேடிக் கொண்டிருக்கும் அறுபது வயது மதிக்கத்தக்க அந்தப் பகுதி கல்யாண புரோக்கர் தான்.

"வாங்க அண்ணே! உள்ள வாங்க..." என்று இன்முகத்தோடு அவரை வரவேற்று வீட்டிற்குள் அழைத்து வந்தாள் விஜயா. வரவேற்பறையில் இருந்த  சோபாக்களில் இருவரும் எதிர் எதிரே அமர்ந்து கொண்டனர். வந்தவர் சசியின் வரன் விஷயமாகத்தான் வந்திருப்பார் என்பதை உணர்ந்த விஜயாவின் முகத்தில், ஒரு தாய்க்கே உரிய ஆவலும் எதிர்பார்ப்பும் சட்டென்று குடியேறியது.

புரோக்கர் தன் பையிலிருந்து ஒரு புகைப்படத்தை எடுத்து நீட்டியபடி, "அம்மாடி, நம்ம தம்பிக்கு ஏத்த மாதிரி ஒரு அருமையான வரன் ஒன்னு வந்திருக்குமா. பொண்ணு நல்லா படிச்ச பட்டதாரி. பார்க்குறதுக்கும் லட்சணமா, நம்ம தம்பிக்கு ஜோடியா அப்படியே அச்சு அசல் பொருந்திப் போற மாதிரி இருக்கா... நீங்க முதல்ல இந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்த்துட்டு சொல்லுங்கம்மா," என்று பெருமிதத்தோடு கூறினார்.

[Dheena2003]

அவர் கொடுத்த புகைப்படத்தைக் கையில் வாங்கிப் பார்த்த விஜயாவின் கண்கள் விரிந்தன. புரோக்கர் சொன்னது போலவே, அந்தப் பெண் அத்தனை  லட்சணமாக, பார்த்தவுடனேயே மனதைக் கொள்ளைகொள்ளும் பேரழகுடன் இருந்தாள். "ரொம்ப நல்லா இருக்குண்ணே... சரிங்கண்ணே, நான் கேரளாவுல இருக்கிற என் பையன்கிட்டயும் இதைக் காட்டி, அவனோட சம்மதத்தைக் கேட்டுட்டு உங்களுக்குத் தகவல் சொல்லுறேன்," என்று கூறி, அவருக்குக் காபி உபசாரங்கள் செய்து அன்போடு வழி அனுப்பி வைத்தாள்.


கையில் இருந்த அந்தப் புகைப்படத்தை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் விஜயா. அந்தப் பெண்ணின் முகத்தில் இருந்த லட்சணமும், அமைதியும் அவளுக்குள் ஒரு பெரும் நிறைவைத் தந்தது. தன் மகனின் வாழ்க்கையைத் தொடங்கப் போகும் அந்தப் பெண்ணின் அழகில் சொக்கிப் போனவள், "இதோ... என் மருமகள் வரப்போகிறாள்" என்ற பெருமிதத்தோடு அந்தப் புகைப்படத்தையே ஆசையோடு வருடிப் பார்த்தாள்.

இந்தப் புகைப்படத்தை கேரளாவில்  இருக்கும் தன் மகன் சசிக்கு அனுப்பி அவனிடம்  கேட்பதற்கு முன்னால், விஜயாவுக்கு ஒரு முக்கியக் கடமை இருந்தது. தன் குடும்பத்தின் எந்தவொரு நல்ல காரியமாக இருந்தாலும், முதலில் அவளோடு ஆலோசிப்பதுதான் விஜயாவின் வழக்கம். உடனே தன் மொபைல் போனை எடுத்து, தன் உடன் பிறந்த தங்கையான பத்மாவுக்கு முதலில் கால் செய்தாள்.

[Dheena2003]

பத்மாவும் அதே ஊரில்தான், விஜயா இருக்கும் வீட்டிற்கு அடுத்த தெருவிலேயே வசித்து வருகிறாள். அவளது வாழ்க்கை விஜயாவை விடவும் பெரும் போராட்டங்கள் நிறைந்தது. பாவம், பத்மா தன் கணவனை இழந்து, வாழ்க்கையில் பல கஷ்டங்களை அணுஅணுவமாக அநுபவித்து வருபவள். ஆனால், அவளது கணவன் இறந்து போகவில்லை; பத்து வருடங்களுக்கு முன்பே அவளையும், தன் பெற்ற குழந்தையையும் தவிக்க விட்டுவிட்டு, வேறொரு பெண்ணுடன் ஓடிப் போய்விட்டான்.


கணவன் கைவிட்ட அந்தப் பெருந்துயரிலும், பத்மா சோர்ந்து போகாமல் தன் ஒரே மகளான வர்ஷாவை நெஞ்சார வளர்த்து வருகிறாள். இப்போது வர்ஷாதான் பத்மாவின் உலகம், அவளது மொத்த வாழ்க்கையின் நம்பிக்கையே அவள்தான். தங்களை ஏமாற்றிவிட்டுப் போன கணவனின் நினைவுகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, தன் மகளுக்காகவே ஓடி ஓடி உழைத்து, அவளை ஒரு நல்ல நிலைக்குக் கொண்டு வர பத்மா போராடிக் கொண்டிருக்கிறாள்.

வாழ்க்கையின் சோதனைகளால் கணவனை இழந்த விஜயாவும், கணவனால் கைவிடப்பட்ட பத்மாவும் இப்போது ஒருவருக்கொருவர் பக்கபலமாக இருக்கிறார்கள். இப்போதைக்கு பத்மாவுக்குத் துணையாக விஜயாவும், விஜயாவின் தனிமைக்குத் துணையாக பத்மாவும் மாறிப்போனார்கள். அடுத்தடுத்த தெருக்களில்  வீடுகளில் வசித்தாலும், இருவரின் மனங்களும் பாசத்தால் பிணைக்கப்பட்டு, ஒரே குடும்பமாகவே வாழ்ந்து வருகிறார்கள்.

அதனாலேயே, இருவர் வீட்டிலும் எந்தவொரு சுபகாரியமாக இருந்தாலும், சிறு விசேஷமாக இருந்தாலும் அது இருவரின் முழு சம்மதத்தோடும், ஆலோசனையோடும் மட்டும்தான் நடக்கும். சசியின் திருமண விஷயத்திலும் பத்மாவின் சம்மதமும், அவளது ஆசியும் விஜயாவுக்கு மிக முக்கியமாகப்பட்டது. அதனால்தான், புரோக்கர் கொடுத்துவிட்டுப் போன அந்த வரனைப் பற்றிப் பேசி, அவளிடம்  கேட்பதற்காக ஆவலோடு போனில் பேசத் தொடங்கினாள் விஜயா.

[Dheena2003]

"ஹலோ, பத்மா... நான் உன்னோட வாட்ஸ்அப்பிற்கு இப்போதான் அந்தப் பொண்ணோட போட்டோவை அனுப்பி வச்சிருக்கேன். பார்த்தியாடி?" என்று போன் எடுத்தவுடனேயே மிகுந்த ஆவலோடும் படபடப்போடும் கேட்டாள் விஜயா. தன் மகனின் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கப் போகும் அந்தப் பெண்ணைப் பற்றித் தன் தங்கை என்ன சொல்லப் போகிறாளோ என்ற எதிர்பார்ப்பு அவளது குரலில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.


மறுமுனையில் போனை ஸ்பீக்கரில் போட்டுவிட்டு, வாட்ஸ்அப்பில் வந்த அந்தப் புகைப்படத்தை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் பத்மா. பு . "ஆமாடி  ! போட்டோவை இப்பதான் பார்த்தேன். பொண்ணு அத்தனை லட்சணமா, அப்படியே நம்ம வீட்டு மகாலட்சுமி மாதிரி இருக்கா... எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்குடி" என்று பத்மா தன் முழு சம்மதத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தினாள்.

"பொண்ணு பார்க்க இவ்வளவு அம்சமா இருக்காளே... பொண்ணு வீட்டிலும் நம்ம சசியைப் பார்த்துட்டு ஓகே சொல்லிட்டாங்கன்னா, தம்பியை உடனே கேரளாவுல இருந்து ஊருக்கு வரச் சொல்லிடுவோமா?" என்று பத்மா கேட்க, இருவருமாகப் போனில் அடுத்தகட்ட நகர்வுகளைப் பற்றி மிகத் தீவிரமாகப் பேசத் தொடங்கினார்கள். ஒரு நல்ல காரியம் தங்கு தடையின்றி நடக்க வேண்டுமே என்ற பதற்றமும், ஆசையும் இரு சகோதரிகளின் பேச்சிலும் இழைந்திருந்தது.

[Dheena2003]

அதன்படியே, விஜயா உடனடியாகப் புரோக்கர் மூலமாக சசியின் புகைப்படத்தையும், அவனது மத்திய அரசு ரயில்வே வேலை பற்றிய விபரங்களையும் பெண் வீட்டாருக்கு அனுப்பி வைத்தாள். சசியின் அந்த கம்பீரமான தோற்றமும், அவனது நல்ல குணமும், கௌரவமான அரசு வேலையும் பெண் வீட்டாருக்குப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே மிகவும் பிடித்துப் போய்விட்டது. "இப்படி ஒரு பையன் கிடைக்க நாங்க குடுத்து வச்சிருக்கணும்" என்று அவர்கள் மனதாரப் பாராட்டினார்கள்.


விஷயம் அத்தோடு நிற்கவில்லை; பெண் வீட்டார் சசியின் குடும்பப் பின்னணியை விசாரித்துவிட்டு,   "எங்களுக்குப் பையனை ரொம்பப் பிடிச்சிருக்குங்க. இதோ வர்ற அடுத்த மாசமே சுபமுகூர்த்த நாள் நல்லா இருக்கு, அதனால அடுத்த மாசமே கல்யாணத்தை வச்சிடலாம்" என்று அவர்கள் அவசரமாகச் சொல்லிவிட்டார்கள். இதை சற்றும் எதிர்பாராத விஜயாவுக்கு ஒரே நேரத்தில் ஆச்சரியமும், லேசான பதற்றமும் தொற்றிக் கொண்டது.

"அடுத்த மாசமே கல்யாணமா!" என்று வியந்த விஜயா, தாமதிக்காமல் உடனே கேரளாவுக்குச் சசிக்குக் கால் செய்தாள். "டேய் சசி, பொண்ணு வீட்ல நம்ம போட்டோவைப் பார்த்துட்டு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்லிட்டாங்கப்பா. அதோட, அடுத்த மாசமே கல்யாணத்தை வச்சுக்கலாம்னு அவசரப்படுறாங்க. நீ உடனே ஆபீஸ்ல பேசி லீவ் போட்டுட்டு இந்த வாரமே ஊருக்குக் கிளம்பி வாடா" என்று அவனிடம் விபரத்தைக் கூறினாள்.

அம்மாவின் பேச்சைத் தட்டாத சசியும், தன் மேலதிகாரியிடம் பேசி உடனடியாகத் திருமணத்திற்கான விடுமுறையை அனுமதி பெற்றுக்கொண்டு அடுத்த சில நாட்களிலேயே ஊருக்கு வந்து சேர்ந்தான். அவன் வந்த அடுத்த நாளே, இரு வீட்டாரும் முன்னின்று சசிக்கும் அந்தப் பெண்ணுக்கும் உறவினர்கள் சூழ மிக விமரிசையாகப் பூ வச்சு நிச்சயதார்த்தத்தை நடத்தி முடித்தார்கள்.

[Dheena2003]

நிச்சயதார்த்தம் முடிந்த கையோடு, அடுத்த வாரத்திலேயே கல்யாணத்திற்கான சுப தேதியையும் பெரியவர்கள் முன்னிலையில் குங்குமம் மாற்றி முறைப்படி முடிவு பண்ணினார்கள். "அடுத்த பத்து நாட்களில் திருமணம்"  

எல்லாமே வெறும் இரண்டே வாரத்திற்குள், யாரும் கணிக்க முடியாத வேகத்தில் மிக மளமளவென்று முடிவாகிவிட்டது. "தன் கணவர் இருந்திருந்தால் இந்த நேரத்துல எப்படி ஓடி ஓடி வேலை செய்திருப்பார்" என்று விஜயா ஒரு நிமிடம் கண் கலங்கினாலும், தன் தங்கை பத்மாவின் துணையோடு அந்தப் பெரிய வீட்டைத் திருமணக் கோலத்திற்கு மாற்றும் வேலைகளில் இறங்கினாள்.

அந்தப்  வீட்டில், அடுத்த பத்தே நாட்களில் நடக்க இருக்கும் கல்யாண வேலைகளுக்கான சுறுசுறுப்பும் ஆர்வமும் பொங்கி வழிந்தது. திருமணப் பத்திரிக்கை அடிப்பது, பட்டுப்புடவைகள் எடுப்பது, நகைகள் வாங்குவது என வீடு முழுவதும் உறவினர்களின் நடமாட்டமும், கல்யாணக் களை கட்டிய சத்தமும் ஒட்டுமொத்தப் பகுதியையுமே திருவிழாக் கோலமாக மாற்றியிருந்தது.

அன்று இரவு மணி ஒன்பதைக் கடந்திருந்தது. அந்தப்  வீட்டின் வரவேற்பறையில் இருந்த பெரிய  சோபாவில் சசி அப்படியே சாய்ந்து படுத்திருந்தான். பகல் முழுவதும் கல்யாண வேலைகளுக்காக அலைந்து திரிந்த களைப்பில், அவன் நன்றாகக் கண்களை மூடித் தூங்கிவிட்டதாகவே அங்கிருந்தவர்கள் நினைத்துக் கொண்டார்கள்.