[jakash]

**முதல் சந்திப்பு காட்சி**

கடல் அலைகள் மெதுவாகக் கரையைத் தாக்கும் மாலை நேரம். சூரியன் மறையும்போது ஆரஞ்சு வண்ணம் வானத்தை நிரப்பியிருக்கிறது. தேவசேனா (45) தனது தீவின் கரையோரத்தில் நடந்து கொண்டிருக்கிறாள். கையில் ஒரு மீன் வலை. காற்று அவள் நீண்ட தலைமுடியை அசைக்கிறது. உடல் இன்னும் வலிமையாகவே இருக்கிறது; ஆனால் வயது அவளைச் சற்று மென்மையாக்கியிருக்கிறது.

அப்போது தூரத்தில் ஒரு இளைஞன் கரையில் நடந்து வருகிறான். மகேந்திர பாகுபலி (23). கப்பல் விபத்தில் தப்பியவன். உடல் ஈரமாக, துணிகள் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன. அவன் சற்று தடுமாறி நடந்து வருகிறான்.

தேவசேனா அவனைக் கவனிக்கிறாள். “யாரோ…?” என்று மனதில் நினைக்கிறாள். அவன் அருகில் வரும்போது, ஒரு பெரிய அலை திடீரென கரையைத் தாக்குகிறது. தேவசேனா சமநிலை இழந்து பின்னால் சாய்ந்து விழப் போகிறாள்.

அந்த நொடியில் மகேந்திரன் வேகமாக முன் வருகிறான். அவள் விழும்முன் அவன் கையை நீட்டி, அவள் இடுப்பை இறுகப் பிடிக்கிறான். அவன் கை அவள் இடுப்பைச் சுற்றி இறுக்கிப் பிடிக்க, அவள் உடல் அவன் மார்போடு ஒட்டிக்கொள்கிறது.

இருவரும் அசையாமல் நிற்கிறார்கள்.

தேவசேனாவின் கண்கள் மேலே உயர்கின்றன. மகேந்திரனின் கண்கள் அவள் முகத்தைப் பார்க்கின்றன. ஒரு கணம்… இருவரும் ஒரே பார்வையில் சிக்கிக் கொள்கிறார்கள்.

அவன் கண்களில் ஆச்சரியம். அவள் கண்களில் ஒரு வினோதமான இழுப்பு. காற்று நின்றுவிட்டது போல. அலைகளின் சத்தம் கூட மங்கிப் போகிறது.

மகேந்திரன் மெதுவாகப் பேசுகிறான்.  
“சரிதானா… விழுந்துவிடுவீர்கள் போல இருந்தது.”

தேவசேனா அவன் கையை இன்னும் உணர்கிறாள். அவன் கை அவள் இடுப்பில் இருக்கிறது. அவள் மூச்சு சற்று வேகமாகிறது.  
“நன்றி… நீங்கள்…?”

“மகேந்திரன்” என்கிறான். அவன் புன்னகைக்கிறான். அந்தப் புன்னகை அவள் இதயத்தைத் தொடுகிறது. ஏதோ பழைய நினைவு போல… ஆனால் அவளுக்குத் தெரியவில்லை.

அவள் மெதுவாக அவன் கையை விலக்குகிறாள். ஆனால் பார்வை இன்னும் பிரிக்கவில்லை.  
“நான்… இந்தத் தீவில் தனியாக இருக்கிறேன். நீங்கள் எப்படி இங்கு வந்தீர்கள்?”

மகேந்திரன் இன்னும் அவளைப் பார்த்தபடியே இருக்கிறான். அவள் முகம், அவள் கண்கள், அவள் உதடுகள்… எல்லாம் அவனை ஈர்க்கின்றன.  
“கப்பல் விபத்து. தப்பினேன். நீங்கள்…?”

“தேவசேனா” என்கிறாள். பெயர் சொன்னதும் அவன் புருவம் சற்று சுருங்குகிறது. ஆனால் அது ஒரு பழைய கதையின் பெயர் என்று அவனுக்குத் தெரியாது.

இருவரும் இன்னும் நெருக்கமாகவே நிற்கிறார்கள். காற்று மீண்டும் வீசத் தொடங்குகிறது. தேவசேனாவின் தலைமுடி அவன் கையைத் தொடுகிறது. அவன் அதை உணர்கிறான். அவள் அவன் பார்வையைத் தாங்க முடியாமல் கண்களைத் திருப்புகிறாள். ஆனால் இதயம் வேகமாகத் துடிக்கிறது.

அந்த முதல் சந்திப்பில்… தாய்-மகன் என்ற உண்மை இருவருக்கும் தெரியாது.  
வெறும் ஒரு ஆண்… ஒரு பெண்…  
முதல் பார்வையிலேயே ஏதோ ஒன்று தொடங்கிவிட்டது.

[jakash]

**தொடர்ச்சி காட்சி**

மகேந்திரன் இன்னும் அவளைப் பார்த்தபடியே நின்றான். கையை மெதுவாக விலக்கினான்.
“என் படகு உடைந்துவிட்டது… நான் என் ஊருக்குச் செல்ல வேண்டும். உங்களிடம் படகு இருக்கிறதா?” என்று கேட்டான்.

தேவசேனா தலையை ஆட்டினாள்.
“இல்லை. இந்தத் தீவில் நான் தனியாகத்தான் இருக்கிறேன். படகு எதுவும் இல்லை.”

அவன் முகம் சற்று வருத்தமாக மாறியது. கடலைப் பார்த்தான். சூரியன் ஏற்கனவே மறைந்துவிட்டது. வானம் இருண்டு வருகிறது. காற்று சற்று குளிர்ந்தது.

தேவசேனா அவன் நிலையைப் பார்த்தாள்.
“இரவு ஆகிவிட்டது. இங்கே தங்குங்கள். நாளை காலையில் பார்ப்போம்.”

மகேந்திரன் சற்று யோசித்துவிட்டு தலையசைத்தான்.
“சரி… நன்றி.”

அவள் அவனைத் தன் குடிசைக்கு அழைத்துச் சென்றாள். உள்ளே ஒரு சிறிய நெருப்பு எரிந்துகொண்டிருந்தது. வெளிச்சம் அவள் முகத்தைத் தெளிவாகக் காட்டியது. அவள் துணிகளைச் சற்று சரிசெய்தாள். இடுப்பு, மார்பு, கழுத்து… எல்லாம் நெருப்பின் ஒளியில் தெரிந்தன.

மகேந்திரன் ஒரு மூலையில் உட்கார்ந்தான். ஆனால் அவன் கண்கள் அவளை விட்டு அகலவில்லை.

தேவசேனா (இப்போது 40-ஐத் தாண்டிய வயது) இன்னும் உடல் வனப்பை இழக்காதவள். இடுப்பு இறுக்கமாக, மார்பகங்கள் நிறைவாக, தோல் மென்மையாக இருந்தது. நெருப்பின் வெளிச்சத்தில் அவள் உடல் இன்னும் இளமையாகத் தெரிந்தது. அவள் முதுகைத் திருப்பி ஏதோ சமைக்கத் தொடங்கியபோது, அவள் இடுப்பின் வளைவு தெளிவாகத் தெரிந்தது.

மகேந்திரனின் மூச்சு சற்று வேகமானது. அவன் கண்கள் அவள் உடலைச் சுற்றிச் சுழன்றன. மார்பு… இடுப்பு… தொடை… எல்லாம் அவன் பார்வையில் சிக்கின. உள்ளே ஒரு வெப்ப உணர்வு எழுந்தது. காமம் மெதுவாக எழுந்தது. அவன் உதடுகளைக் கடித்துக்கொண்டான். “இவள்… என் வயதில் இல்லையே… ஆனால்…” என்று மனதில் நினைத்தான்.

தேவசேனா திரும்பிப் பார்த்தபோது, அவன் அவளை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதைக் கவனித்தாள். அவள் கன்னங்கள் சற்று சிவந்தன. ஆனால் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.
“சற்று உணவு சாப்பிடுங்கள்” என்று மட்டும் சொல்லி, அவனுக்கு உணவு கொடுத்தாள்.

இரவு ஆழமாக இருந்தது. குடிசைக்குள் இருவரும். நெருப்பு மட்டும் ஒளி தந்தது. மகேந்திரன் உணவு சாப்பிட்டுக்கொண்டே அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். அவள் உடல் அழகு அவன் மனதை விடவில்லை. காம உணர்வு உள்ளே கொதித்தது. அவன் கைகளை இறுக்கினான். ஆனால் அப்போது ஒன்றும் செய்யவில்லை.

வெளியே கடல் அலைகள் சத்தமிட்டன. உள்ளே… இருவருக்குள்ளும் ஏதோ ஒன்று மெதுவாக எரியத் தொடங்கியது.

[Partha8226]

indha story la tamanna darling varuvala nanba

[jakash]

**அடுத்த நாள் காலை காட்சி**

காலையில் மகேந்திரன் எழுந்தான். வெளியே வானம் சற்று மேகமூட்டமாக இருந்தது. அவன் கடற்கரைக்குச் சென்று, கரைக்கு அருகில் கிடந்த ஒரு பழைய படகைப் பார்த்தான். அதைச் சரிசெய்து, தயார் செய்யத் தொடங்கினான்.

தேவசேனா வெளியே வந்து பார்த்தாள்.  
“காற்று பலமாக அடிக்கிறது. இன்று செல்ல வேண்டாம். புயல் வரலாம்.”

மகேந்திரன் தலையை ஆட்டினான்.  
“நான் போயே ஆக வேண்டும். என் ஊருக்குச் செல்ல வேண்டும்.”

அவள் மீண்டும் சொன்னாள்.  
“கேளுங்கள்… ஆபத்து.”

ஆனால் அவன் கேட்கவில்லை. படகை தண்ணீரில் தள்ளி, ஏறி, துடுப்பைப் பிடித்துக் கிளம்பினான். தேவசேனா கரையில் நின்று பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். அவன் படகு தூரமாகச் சென்றது.

சற்று நேரத்தில் வானம் கறுத்தது. காற்று வேகமாக வீசியது. மழை திடீரென கொட்டியது. அலைகள் உயர்ந்தன. மகேந்திரனின் படகு அலைகளில் அடிபட்டு உடைந்தது. அவன் கடலில் விழுந்து தத்தளித்தான். தண்ணீர் வாயில் நுழைந்தது. மூச்சு முட்டிக்கொண்டது.

தேவசேனா கரையில் இருந்து பார்த்தாள். உடனே அவள் ஓடினாள். தண்ணீரில் குதித்து, நீந்தி, அவனை அடைந்தாள். அவன் உடலை இழுத்து, கரைக்கு இழுத்து வந்தாள். அவன் மயக்கத்தில் கிடந்தான். நீர் நிறைய குடித்திருந்தான். மூச்சு நின்றது போல இருந்தது.

அவள் பதற்றத்துடன் அவன் மார்பை அழுத்தினாள். பிறகு குனிந்து, அவன் உதடுகளின் மீது தன் உதடுகளை வைத்தாள். மூச்சை ஊதி, உறிஞ்சி, மீண்டும் ஊதினாள். அவள் உதடுகள் அவன் உதடுகளுடன் ஒட்டிக்கொண்டன. மென்மையான, வெப்பமான தொடுதல்.

சில நொடிகளில் மகேந்திரன் திடீரென மூச்சு விட்டான். கண்கள் மெதுவாகத் திறந்தன. முதலில் தெரிந்தது… தேவசேனாவின் முகம். அவள் உதடுகள் இன்னும் அவன் உதடுகளுக்கு மிக அருகில். கிட்டத்தட்ட தொட்டுக்கொண்டிருந்தன.

அவன் ஒரு கணம் சொக்கிப் போனான். அந்த உதடுகள்… அந்த வெப்பம்… அந்த மூச்சு. காம உணர்வு உடனே எழுந்தது. அவன் மெல்ல கையை நீட்டி, அவள் முதுகில் வைத்தான். மெதுவாக இழுத்தான். அவள் உடல் அவன் மேல் சாய்ந்தது.

தேவசேனா திடுக்கிட்டு எழுந்து நின்றாள். முகம் சிவந்தது. மூச்சு வேகமாக வந்தது.  
“நீங்கள்… நீங்கள் பத்திரமாக இருக்கிறீர்கள்…” என்று மட்டும் சொல்லி, சற்று தூரம் விலகினாள்.

மகேந்திரன் எழுந்து உட்கார்ந்தான். இன்னும் அவள் உதடுகளின் உணர்வு அவன் உதடுகளில் இருந்தது. அவன் அவளைப் பார்த்தான். கண்களில் ஏதோ தீ எரிந்தது.  
“நீங்கள்… என்னைக் காப்பாற்றினீர்கள்…” என்றான். குரல் சற்று கரகரப்பாக இருந்தது.

மழை இன்னும் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது. இருவரும் ஈரத்துணியுடன் கரையில் நின்றார்கள். ஆனால் அந்த உதடுகளின் தொடுதல்… இருவருடைய மனதிலும் நீண்ட நேரம் நின்றது.

[evil.eyes]

very interesting story and inducing plot..

[tweeny_fory]

lovey idea bro..
wow.. wondering how this story moves...
eagerly waiting to read more..

[jakash]

very interesting story and inducing plot..

lovey idea bro..
wow.. wondering how this story moves...
eagerly waiting to read more..

Thanks keep visit and comment

[jakash]

**அடுத்த நாட்கள் காட்சி**

அடுத்த நாள் காலையில் மகேந்திரன் எழுந்து பார்த்தான். காற்று இன்னும் பலமாகவே அடித்துக்கொண்டிருந்தது. கடல் அலைகள் உயர்ந்தன. படகைத் தயார் செய்ய முடியவில்லை. தேவசேனா வந்து,  
“இன்றும் போக முடியாது. காற்று அடங்கட்டும்” என்றாள்.

அவனும் ஒப்புக்கொண்டான். அன்று முழுவதும் குடிசைக்குள்ளேயே இருந்தார்கள். பேச்சு குறைவாகவே இருந்தது. ஆனால் அவன் பார்வை அவ்வப்போது அவள் மீது விழுந்தது.

அதற்கு அடுத்த நாள்… வெயில் வந்தது. வானம் தெளிந்தது. காற்று அமைதியானது. மகேந்திரன் உடனே கரைக்குச் சென்று படகைச் சரிசெய்யத் தொடங்கினான். உடைந்த பகுதிகளை இணைத்து, கயிறுகளால் கட்டினான்.

தேவசேனா வெளியே வந்து அவனைப் பார்த்தாள்.  
“உதவி வேண்டுமா?” என்று கேட்டாள்.

அவன் தலையசைத்தான்.  
“வாங்க… கொஞ்சம் பிடிங்க.”

அவள் அருகில் வந்து, படகின் ஒரு பக்கத்தைப் பிடித்து உதவினாள். இருவரும் பேசிக்கொண்டே வேலை செய்தார்கள். மகேந்திரன் தன் ஊரைப் பற்றிச் சொன்னான். தேவசேனா இந்தத் தீவில் எப்படித் தனியாக இருக்கிறாள் என்று சொன்னாள். சிரிப்பு வந்தது. பேச்சு இயல்பாக ஓடியது.

ஆனால் அவ்வப்போது… மகேந்திரனின் பார்வை அவள் மீது விழுந்தது.

அவள் குனிந்து கயிறு கட்டும்போது, அவள் இடுப்பு வளைந்து தெரிந்தது. துணி இறுக்கமாக இடுப்பைச் சுற்றியிருந்தது. அவன் கண்கள் அங்கே நின்றன. ஒரு கணம்… பிறகு அவன் பார்வையைத் திருப்பினான்.

மீண்டும் அவள் திரும்பி ஏதோ எடுக்கும்போது, அவள் மார்பகங்கள் சற்று அசைந்தன. நெருக்கமான துணியில் அவற்றின் வடிவம் தெளிவாகத் தெரிந்தது. மகேந்திரனின் மூச்சு சற்று அகன்றது. அவன் உதடுகளைக் கடித்துக்கொண்டு, வேலையில் கவனம் செலுத்த முயன்றான். ஆனால் பார்வை மீண்டும் மீண்டும் அவள் மார்பிலும் இடுப்பிலும் விழுந்தது.

தேவசேனா ஒருமுறை அவனைப் பார்த்தாள். அவன் பார்வையைக் கவனித்தாள். அவள் கன்னங்கள் சற்று சிவந்தன. ஆனால் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. வேலையைத் தொடர்ந்தாள்.

படகு மெதுவாகத் தயாரானது. இருவரும் நெருக்கமாக நின்று வேலை செய்தார்கள். கைகள் அவ்வப்போது தொட்டாலும், பேச்சு தொடர்ந்தது. ஆனால் மகேந்திரனின் மனதில் அவள் உடல் அழகு மட்டும் சுழன்றது. இடுப்பு… மார்பு… அந்த வளைவுகள்… அவன் உள்ளே காம உணர்வு மீண்டும் எழுந்தது.

வெயில் கொளுத்தியது. இருவரும் வியர்த்தார்கள். ஆனால் அந்த அருகாமை… அந்தப் பார்வைகள்… ஏதோ ஒன்றை மெதுவாக வளர்த்துக்கொண்டிருந்தன.

...தொடரும்

[jakash]

**தொடர்ச்சி காட்சி**

அப்போது தேவசேனா படகின் ஒரு பக்கத்தில் இருந்த கயிறை இழுக்க முயன்றாள். கால் சற்று தவறி, தடுக்கி விழப் போனாள்.

மகேந்திரன் உடனே கையை நீட்டினான். அவன் இரு கைகளும் அவள் இடுப்பை இறுக அழுத்திப் பிடித்தன. அவள் உடல் அவன் மார்போடு ஒட்டிக்கொண்டது. அவன் கைகளின் வெப்பம் அவள் இடுப்பில் பதிந்தது.

இருவரும் அசையாமல் நின்றார்கள்.

கண்கள் சந்தித்தன. மகேந்திரனின் பார்வையில் காமம் தெளிவாக இருந்தது. தேவசேனாவின் கண்களில் முதலில் ஆச்சரியம்… பிறகு ஏதோ ஒரு வெப்பம். அவள் மூச்சு சற்று வேகமானது. அவன் கைகள் இன்னும் அவள் இடுப்பை விடவில்லை. அவள் உள்ளே ஒரு வினோதமான உணர்வு எழத் தொடங்கியது. உடல் சிலிர்த்தது. இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. ஒரு நிமிடம்… அவளும் அந்த உணர்வில் மூழ்கினாள். அவன் உதடுகள் மிக அருகில் தெரிந்தன. அவள் பார்வை அங்கேயே நின்றது.

காற்று நின்றது போல. கடல் சத்தம் மங்கிவிட்டது.

ஆனால் திடீரென தேவசேனா தன்னை மீட்டாள். முகம் சிவந்தது. அவன் கைகளை மெதுவாக விலக்கி, சற்று தூரம் நகர்ந்தாள்.  
“வேலை பார்ப்போம்…” என்று மட்டும் சொல்லி, மீண்டும் படகை நோக்கிச் சென்றாள்.

மகேந்திரன் இன்னும் அதே இடத்தில் நின்றான். அவன் கைகளில் அவள் இடுப்பின் உணர்வு இன்னும் இருந்தது. அவள் விலகியதைப் பார்த்தான். ஆனால் அவள் கண்களில் தெரிந்த அந்த வெப்பத்தை அவன் மறக்கவில்லை.

இருவரும் மீண்டும் வேலையில் இறங்கினார்கள். பேச்சு குறைந்துவிட்டது. ஆனால் அந்த ஒரு நிமிடத் தொடுதல்… இருவருடைய மனதிலும் ஆழமாகப் பதிந்தது.

[jakash]

சில மணி நேரங்களில் படகு தயாரானது. மகேந்திரன் கடைசிக் கயிறை இறுக்கிக் கட்டிவிட்டு எழுந்து நின்றான். தேவசேனாவும் அருகில் நின்றுகொண்டிருந்தாள். வெயில் கொளுத்திக்கொண்டிருந்தது. இருவரும் வியர்த்திருந்தார்கள்.

மகேந்திரன் அவளை நேராகப் பார்த்தான். குரல் சற்று அடங்கிய குரலில் பேசினான்.  
“நீங்களும் என்னுடன் வாங்க… இந்தத் தீவை விட்டு… என்னுடன் வாழ வாங்க.”

தேவசேனா ஆச்சரியத்துடன் அவனைப் பார்த்தாள்.  
“நான்…?”

அவன் ஒரு படி முன் வந்தான். கண்களில் உண்மையான உணர்வு தெரிந்தது.  
“நான் உங்களைக் காதலிக்கிறேன். முதல் நாள் உங்களைப் பார்த்ததிலிருந்தே… உங்கள் உதடுகள் என் உதடுகளில் பட்டதிலிருந்தே… என்னால் உங்களை மறக்க முடியவில்லை. வாங்க… என்னுடன்.”

தேவசேனா அதிர்ச்சி அடைந்தாள். முகம் வெளுத்தது. அவன் சொன்ன வார்த்தைகள் அவள் காதில் மட்டும் விழவில்லை… உள்ளேயும் இறங்கின. அவள் ஒரு கணம் பேச முடியாமல் நின்றாள். பிறகு மெல்ல கண்களில் கண்ணீர் வழியத் தொடங்கியது. அந்தக் கண்ணீர் கன்னங்களில் வழிந்தது.

அவள் குரல் நடுங்கியது.  
“வேண்டாம்… மகேந்திரன்… வேண்டாம்…”

அவன் அருகில் வர முயன்றான். அவள் கையை உயர்த்தி தடுத்தாள்.  
“நம் வயதைப் பாருங்கள்… நான் உங்கள் அம்மா வயதில் இருக்கிறேன். நீங்கள் இளைஞர். இது… இது சரியல்ல. நீங்கள் போங்கள்… உங்கள் ஊருக்குப் போங்கள்.”

கண்ணீர் இன்னும் வழிந்தது. அவள் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். ஆனால் அவன் பார்வை அவளை விடவில்லை. அவள் உள்ளே ஏதோ உடைந்துகொண்டிருந்தது. அவன் காதலை நிராகரித்தாலும்… அந்த வார்த்தைகள் அவள் இதயத்தைத் தொட்டிருந்தன.

மகேந்திரன் மெல்ல சொன்னான்.  
“வயது ஒரு பொருட்டல்ல… எனக்கு நீங்கள்தான் வேண்டும்.”

ஆனால் தேவசேனா தலையை ஆட்டினாள். கண்ணீருடன் படகை நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டினாள்.  
“போங்கள்… இப்போதே போங்கள்.”

காற்று சற்று அசைந்தது. இருவரும் அப்படியே நின்றார்கள். ஒன்று சொல்லவும் முடியவில்லை… விலகவும் முடியவில்லை.

[jakash]

**தொடர்ச்சி 

தேவசேனா அவ்வாறு சொன்ன மறுகணமே வானம் திடீரென கறுத்தது. பெரிய புயல் காற்று வீசியது. மழை சரமாரியாகக் கொட்டத் தொடங்கியது. அலைகள் உயர்ந்து கரையைத் தாக்கின.

மகேந்திரன் படகைப் பார்த்துவிட்டு அவளை நோக்கினான்.  
“இப்போதும்… இந்தப் புயலில் நான் போக வேண்டுமா?”

தேவசேனா அவனைப் பார்க்காமல் திரும்பி நின்றாள். கண்களில் கண்ணீர் இன்னும் இருந்தது. ஒன்றும் பதில் சொல்லவில்லை.

மகேந்திரன் பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு படகைத் தண்ணீரில் தள்ளினான். துடுப்பைப் பிடித்து, புயலுக்குள் கிளம்பினான். மழை அவன் உடலை நனைத்தது. காற்று படகை அசைத்தது.

அவன் சென்ற உடனே தேவசேனா திரும்பினாள். முகம் பதற்றத்தில் சிவந்தது.  
“வேண்டாம்…! செல்லாதீர்கள்…!” என்று சத்தமாகக் கூவினாள்.

ஆனால் அவன் ஏற்கனவே தூரம் சென்றுவிட்டிருந்தான். அவள் கத்தல் காற்றில் கலந்தது. அவள் கரையில் நின்று அழுதாள். கைகளை நீட்டிக் கூவினாள்.  
“மகேந்திரன்… திரும்பி வாருங்கள்…!”

ஆனால் அலைகள் அவன் குரலை விழுங்கின.

சிறிது தூரத்திலேயே ஒரு பெரிய அலை படகைத் தாக்கியது. படகு உடைந்தது. மகேந்திரன் தண்ணீரில் விழுந்து தத்தளித்தான். நல்லவேளை… கரைக்கு வெகு தூரம் செல்லவில்லை.

தேவசேனா அதைப் பார்த்ததும் உடனே ஓடினாள். துணியுடன் தண்ணீரில் குதித்தாள். நீந்தி, அலைகளுக்குள் அவனைத் தேடினாள். அவன் தலையைக் கண்டதும் வேகமாகச் சென்று அவன் உடலை இழுத்தாள். ஒரு கையால் அவனைப் பிடித்து, மறுகையால் நீந்தி, கரைக்கு இழுத்து வந்தாள்.

இருவரும் கரையில் விழுந்தார்கள். மழை இன்னும் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது. தேவசேனா மூச்சு வாங்கியபடி அவன் மார்பைத் தொட்டாள். அவன் மயக்கத்தில் இல்லை… ஆனால் தண்ணீர் நிறைய குடித்திருந்தான்.

அவள் அவன் முகத்தை இரு கைகளாலும் பிடித்தாள். கண்ணீரும் மழையும் கலந்து வழிந்தன.  
“ஏன்… ஏன் கேட்கவில்லை…” என்று நடுங்கிய குரலில் சொன்னாள்.

மகேந்திரன் மெல்ல கண்களைத் திறந்தான். அவள் முகம் மிக அருகில். அவள் கண்களில் பயம்… கண்ணீர்… மற்றும் ஏதோ ஆழமான உணர்வு தெரிந்தது.

[jakash]

இருவரும் கரையில் ஈரத்துணியுடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தபடி கிடந்தார்கள். மழை சற்று குறைந்திருந்தது. மகேந்திரன் மெல்ல எழுந்து உட்கார்ந்து அவளை நோக்கினான்.

“ஏன்… என்னைப் போக விடவில்லை?” என்று கேட்டான்.

தேவசேனா பதில் சொல்லாமல் திணறினாள். கண்களில் கண்ணீர் இன்னும் வழிந்தது. அவள் உதடுகள் நடுங்கின. ஒன்றும் சொல்ல முடியவில்லை.

மகேந்திரன் மெல்ல எழுந்து நின்றான்.
“சரி… நான் மீண்டும் செல்கிறேன்.”

அவன் திரும்பி நடக்கத் தொடங்கியதும் தேவசேனா உடனே எழுந்தாள்.
“வேண்டாம்…!” என்று கூவிவிட்டு அவனைப் பின்னால் இருந்து கட்டிப்பிடித்தாள். அவள் முகம் அவன் முதுகில் பதிந்தது. கண்ணீர் அவன் ஈரத் தோளில் கலந்தது.

“எனக்கும் உன் மீது காதல் வந்துவிட்டது மகேந்திரா…” என்று நடுங்கிய குரலில் சொன்னாள். அவள் அவனை இறுக அணைத்தாள். உடல் முழுவதும் நடுங்கியது.

மகேந்திரன் திரும்பினான். அவள் முகத்தை இரு கைகளாலும் பிடித்தான். மெல்ல… மெல்ல அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். பிறகு கன்னத்தில். பிறகு உதடுகளின் ஓரத்தில். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டாள். அவன் அவள் உதடுகளை முழுவதுமாக இழுத்துச் சுவைத்தான். ஆழமாக. நாக்கை உள்ளே விட்டுச் சுழற்றினான். அவள் பெருமூச்சு விட்டாள்.

அவன் அவளை அப்படியே தூக்கினான். அவள் கைகள் அவன் கழுத்தைச் சுற்றின. அவன் குகைக்குள் கொண்டு சென்றான். உள்ளே மென்மையான மணல் தரையில் அவளைக் கிடத்தினான்.

ஈரத் துணிகள் உடலில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தன. அவன் முதலில் அவள் உதடுகளை மீண்டும் இழுத்துச் சுவைத்தான். நன்கு சப்பி எடுத்தான். அவள் மூச்சு வாங்கியபடி அவன் முதுகைப் பற்றினாள். பிறகு அவன் அவள் ஈர உடைகளை ஒவ்வொன்றாகக் களைந்தான். அவள் உடல் முழுவதும் வெளிப்பட்டது. மார்பகங்கள் நிறைவாக, இடுப்பு வளைவாக, தொப்புள் ஆழமாகத் தெரிந்தது.

அவன் குனிந்து அவள் ஒரு மார்பகத்தை வாயில் போட்டுச் சுவைத்தான். முலைக்காம்பை நாக்கால் சுழற்றிச் சப்பினான். அவள் முதுகு வளைந்தது. மறு மார்பகத்தையும் அதேபோல் சுவைத்தான். அவள் விரல்கள் அவன் தலைமுடியைப் பற்றிக்கொண்டன.

பிறகு அவன் கீழே இறங்கினான். அவள் வயிறு… அதுதான் அவனைச் சுமந்த இடம் என்று தெரியாமல்… அவன் அந்த வயிற்றை முத்தமிட்டான். தொப்புளைச் சுற்றி மெல்ல முத்தமிட்டான். தொப்புள் குழியில் நாக்கை விட்டுச் சுழற்றினான். அவள் உடல் சிலிர்த்தது. பெருமூச்சுகள் வெளிவந்தன.

அவன் மேலும் கீழே சென்றான். அவள் இரு தொடைகளையும் மெல்ல பிரித்தான். அவள் புண்டை வெளிப்பட்டது. அதுதான் தான் வந்த வழி என்று தெரியாமல்… அவன் குனிந்து நாக்கை நீட்டினான். மெல்ல நக்கினான். பிறகு ஆழமாகச் சுவைத்தான். நாக்கை உள்ளே விட்டுச் சுழற்றி, மேலே இருக்கும் மென்மையான இடத்தைச் சப்பினான். தேவசேனா இடுப்பைத் தூக்கினாள். கத்தினாள். கைகள் மணலைப் பற்றிக்கொண்டன. அவன் விடாமல் நக்கிக் கொண்டேயிருந்தான். அவளுக்குள் சுகம் அலைபோல எழுந்தது.

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவன் மேலே ஏறினான். தன் ஆண் உறுப்பை அவள் நுழைவாயிலில் வைத்தான். பல வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு ஆண் உறுப்பு அவளுக்குள் நுழைந்தது. முதலில் வலி ஏற்பட்டது. தேவசேனா சத்தமாகக் கத்தினாள். நகங்களால் அவன் முதுகைக் கீறினாள். அவன் நின்றான்.

“வலியா…?” என்று கேட்டான்.

அவள் தலையை ஆட்டினாள். கண்ணீர் வழிந்தது.
“மெல்ல… மெல்ல அசை…”

அவன் மெதுவாக உள்ளே நகர்ந்தான். வெளியே இழுத்து மீண்டும் உள்ளே சென்றான். வலி மெல்ல குறைந்தது. அதற்குப் பதிலாக சுகம் பரவியது. அவள் இடுப்பு அவனுடன் சேர்ந்து அசையத் தொடங்கியது. இருவரும் ஒரே தாளத்தில் அசைந்தார்கள். அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் கத்தினாள். அவன் முனகினான். கடைசியில் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தார்கள். அவன் உள்ளே விட்டான். அவள் உடல் நடுங்கியது.

அதற்குப் பிறகு அவன் அவளை இறுகக் கட்டிக்கொண்டான். அவள் அவன் மார்பில் முகம் புதைத்தாள். இருவரும் மூச்சு வாங்கியபடி கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். காதலும் உடலும் கலந்த அந்தத் தருணத்தில்… தாய்-மகன் என்ற உண்மை இன்னும் இருவருக்கும் தெரியவில்லை.

[TheMatrix0495]

[jakash]

மழை நின்றுவிட்டிருந்தது. வானம் சற்று தெளிந்திருந்தது. குகையின் வாயிலில் இருவரும் ஒரு பெரிய போர்வையைச் சுற்றிக் கட்டிக்கொண்டு வெளியே அமர்ந்திருந்தார்கள். கடல் அமைதியாக இருந்தது. அலைகள் மெதுவாகக் கரையைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்தன.

தேவசேனா அவன் மார்பில் சாய்ந்து படுத்திருந்தாள். மகேந்திரன் ஒரு கையால் அவளை அணைத்துக்கொண்டு, மறுகையால் அவள் வயிற்றை மெதுவாகத் தடவிக்கொண்டிருந்தான். அவன் விரல்கள் அவள் தொப்புளைச் சுற்றி வருடின.

“எனக்கு உன்னிடம் மிகவும் பிடித்தது இதுதான்…” என்று மெல்லச் சொல்லி, அவன் விரலை அவள் தொப்புள் குழியில் விட்டான். மெதுவாகச் சுழற்றினான். தேவசேனா சிலிர்த்தாள். ஒரு சிறிய பெருமூச்சு வெளிவந்தது.

அவன் குனிந்து அவள் தொப்புளில் முத்தமிட்டான். பிறகு மேலே எழுந்து அவள் உதடுகளைச் சந்தித்தான். இருவரும் ஆழமாக முத்தமிட்டனர். நாக்குகள் சந்தித்தன. போர்வை உள்ளே அவள் உடல் மீண்டும் சூடானது. அவன் கை அவள் மார்பை வருடியது. அவள் கை அவன் ஆண் உறுப்பைத் தொட்டுத் தடவியது. அது மீண்டும் இறுக்கமாக உயர்ந்தது.

மகேந்திரன் போர்வையைச் சற்று விலக்கினான். அவளை மெதுவாக மணல் மீது படுக்க வைத்தான். அவள் கால்களைப் பிரித்தாள். அவன் அவள் மேல் ஏறி, தன் உறுப்பை அவள் நுழைவாயிலில் வைத்து மெல்ல உள்ளே தள்ளினான். இந்த முறை வலி இல்லை. அவள் ஈரமாகவே இருந்தாள். அவன் முழுவதுமாக உள்ளே சென்றதும் இருவரும் ஒரே சேர்ந்து பெருமூச்சு விட்டார்கள்.

அவன் மெதுவாக அசையத் தொடங்கினான். உள்ளே-வெளியே. தேவசேனா இடுப்பை உயர்த்தி அவனுடன் சேர்ந்தாள். அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் மார்பகங்கள் அசைந்தன. அவன் குனிந்து ஒரு முலைக்காம்பை வாயில் போட்டுச் சப்பினான். அவள் தலையைப் பின்னால் எறிந்து கத்தினாள்.

“மகே… ஆஹ்…” என்று அவள் குரல் கலங்கியது.

அவன் அவள் தொப்புளை மீண்டும் ஒரு கையால் தடவிக்கொண்டே வேகமாக அசைந்தான். இருவரும் ஒரே தாளத்தில் இயங்கினார்கள். கடல் காற்று அவர்கள் வியர்வையைத் தொட்டது. சில நிமிடங்களில் இருவரும் மீண்டும் உச்சத்தை அடைந்தார்கள். அவன் உள்ளே விட்டான். அவள் உடல் நடுங்கி அவனை இறுகக் கட்டிக்கொண்டாள்.

அதற்குப் பிறகு போர்வையை மீண்டும் சுற்றிக் கட்டிக்கொண்டு, இருவரும் கட்டிப்பிடித்தபடி கடலைப் பார்த்தபடி படுத்திருந்தார்கள். மகேந்திரன் இன்னும் அவள் வயிற்றை வருடிக்கொண்டேயிருந்தான். தேவசேனா அவன் மார்பில் முகம் புதைத்து, கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

அந்த நேரத்தில்… இருவருக்குள்ளும் காதல் மட்டுமே இருந்தது. வேறு எந்த உண்மையும் தெரியவில்லை.

[jakash]

**அடுத்த நாள் காலை காட்சி**

காலையில் சூரியன் உதித்ததும் தேவசேனா எழுந்தாள். குகைக்கு வெளியே சிறிய நெருப்பை மூட்டி, மீன் மற்றும் கிடைத்த சில கனிகளை வைத்து உணவு சமைத்தாள். மணம் பரவியது.

மகேந்திரன் எழுந்து வந்து அவளைப் பார்த்தான். அவள் ஈரத் தலைமுடியுடன், துணியைச் சற்று இறுக்கிக் கட்டியபடி சமைத்துக்கொண்டிருந்தாள். அவன் பின்னால் சென்று அவள் இடுப்பை அணைத்து முத்தமிட்டான். அவள் சிரித்தாள்.

உணவு தயாரானதும் இருவரும் கரையில் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டார்கள். மகேந்திரன் ரசித்துச் சாப்பிட்டான்.
“உன் கைப்பக்குவம்… எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு” என்றான். அவள் முகம் சிவந்தது.

சாப்பிட்டு முடித்ததும் மகேந்திரன் ஒரு போர்வையை எடுத்துக் கடல் மணலில் விரித்தான். வெயில் பட்டுக்கொண்டிருந்தது. காற்று மெதுவாக வீசியது. அவன் தேவசேனாவின் கையைப் பிடித்து போர்வை மீது அழைத்தான்.
“இங்கே படு…”

அவள் படுத்தாள். அவன் அவள் மேல் குனிந்து உதடுகளை முத்தமிட்டான். பிறகு அவள் துணியை மெதுவாக அவிழ்த்தான். பகலின் வெளிச்சத்தில் அவள் உடல் முழுவதும் தெரிந்தது. மார்பகங்கள், இடுப்பு வளைவு, தொப்புள், தொடைகள்… எல்லாம் தெளிவாகத் தெரிந்தன.

அவன் அவள் உடலைக் கண்களால் ரசித்தான். ஒரு கையால் அவள் மார்பை வருடினான். முலைக்காம்பை விரலால் தொட்டான். பிறகு குனிந்து வாயில் போட்டுச் சப்பினான். நாக்கால் சுழற்றினான். தேவசேனா பெருமூச்சு விட்டாள். அவன் மறு மார்பகத்தையும் அதேபோல் சுவைத்தான்.

பிறகு அவன் கீழே இறங்கி அவள் வயிற்றை முத்தமிட்டான். தொப்புளில் நாக்கை விட்டுச் சுழற்றினான். அவள் இடுப்பு சிலிர்த்தது. அவன் மேலும் கீழே சென்று அவள் தொடைகளைப் பிரித்தான். பகலில் அவள் புண்டை தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவன் குனிந்து நாக்கை நீட்டி நக்கினான். மெதுவாக… பிறகு ஆழமாக. சுவைத்துச் சுவைத்துச் சப்பினான். தேவசேனா கைகளால் மணலைப் பற்றிக்கொண்டு கத்தினாள். இடுப்பை உயர்த்தினாள்.

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவன் மேலே ஏறினான். தன் ஆண் உறுப்பை அவள் நுழைவாயிலில் வைத்து மெல்ல உள்ளே தள்ளினான். இந்த முறை அவள் முழுவதும் ஈரமாக இருந்தாள். அவன் முழு அளவுக்குள் சென்றதும் இருவரும் ஒரே சேர்ந்து பெருமூச்சு விட்டார்கள்.

அவன் மெதுவாக அசையத் தொடங்கினான். வெயில் அவர்கள் உடலில் பட்டது. வியர்வை வழிந்தது. அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் கால்களை அவன் இடுப்பில் சுற்றினாள். அவன் குனிந்து அவள் உதடுகளைச் சுவைத்தபடி வேகமாக அசைந்தான். தேவசேனாவின் கத்துகளும் அவன் முனகல்களும் கடல் காற்றில் கலந்தன.

கடைசியில் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தார்கள். அவன் உள்ளே விட்டான். அவள் உடல் நடுங்கி அவனை இறுகக் கட்டிக்கொண்டாள்.

அதற்குப் பிறகு போர்வையை மீண்டும் சுற்றி, இருவரும் கட்டிப்பிடித்தபடி மணலில் படுத்திருந்தார்கள். வெயில் அவர்கள் உடலைச் சூடாக்கியது. மகேந்திரன் அவள் தலைமுடியை வருடிக்கொண்டேயிருந்தான். தேவசேனா அவன் மார்பில் முகம் வைத்து கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

பகலின் வெளிச்சத்தில்… அவர்கள் உடல்கள் இன்னும் ஒன்றாகவே இருந்தன.

[jakash]

அதன் பின்னர் தேவசேனா மகேந்திரனின் கையைப் பிடித்து, தீவின் உள்ளே இருந்த ஒரு சிறிய பாதை வழியாக அழைத்துச் சென்றாள். மரங்கள் அடர்ந்திருந்தன. சிறிது தூரம் நடந்ததும் ஒரு அழகான நீர்வீழ்ச்சி தெரிந்தது. தண்ணீர் மேலிருந்து விழுந்து, கீழே ஒரு சிறிய குளம் போல தேங்கியிருந்தது. சுற்றிலும் பச்சைப் புல் தரை.

“இங்கேதான் நான் அடிக்கடி குளிப்பேன்” என்றாள் தேவசேனா.

மகேந்திரன் புன்னகைத்தான். இருவரும் துணிகளைக் களைந்து நீர்வீழ்ச்சியின் கீழ் நின்றார்கள். தண்ணீர் அவர்கள் உடல் முழுவதும் வழிந்தது. மகேந்திரன் அவளை அருகில் இழுத்து, அவள் உதடுகளை முத்தமிட்டான். அவள் அவன் மார்பைத் தடவினாள். அவன் கைகள் அவள் முதுகை, இடுப்பை, மார்பகங்களை வருடின. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நன்றாகத் தடவி, முத்தமிட்டுக்கொண்டார்கள். நீர்வீழ்ச்சியின் தண்ணீர் அவர்கள் உடலில் விழுந்துகொண்டேயிருந்தது.

அவன் அவள் முலைக்காம்பை வாயில் போட்டுச் சப்பினான். அவள் தலையைப் பின்னால் எறிந்து பெருமூச்சு விட்டாள். அவள் கை அவன் ஆண் உறுப்பைப் பிடித்து மெதுவாக வருடியது. அது இறுக்கமாக உயர்ந்தது.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு இருவரும் நீர்வீழ்ச்சியிலிருந்து கீழே இறங்கினார்கள். பச்சைப் புல் தரையில் மகேந்திரன் அவளை மெதுவாகப் படுக்க வைத்தான். அவள் கால்களைப் பிரித்தாள். அவன் குனிந்து அவள் உதடுகளைச் சுவைத்தான். பிறகு மார்பகங்களை நக்கிச் சப்பினான். தொப்புளில் நாக்கை விட்டுச் சுழற்றினான். மேலும் கீழே சென்று அவள் புண்டையை நக்கிச் சுவைத்தான். தேவசேனா இடுப்பை உயர்த்தி கத்தினாள். புல்லைப் பற்றிக்கொண்டாள்.

அவன் மேலே ஏறி, தன் உறுப்பை அவள் நுழைவாயிலில் வைத்து மெல்ல உள்ளே தள்ளினான். முழுவதுமாகச் சென்றதும் இருவரும் ஒரே சேர்ந்து பெருமூச்சு விட்டார்கள். அவன் மெதுவாக அசையத் தொடங்கினான். புல் தரையில் அவர்கள் உடல்கள் அசைந்தன. நீர்வீழ்ச்சியின் சத்தம் பின்னணியில் ஒலித்தது. அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் கால்களை அவன் இடுப்பில் சுற்றினாள். அவன் குனிந்து அவள் கழுத்தை முத்தமிட்டபடி வேகமாக அசைந்தான்.

தேவசேனாவின் கத்துகள் காட்டில் எதிரொலித்தன. மகேந்திரன் முனகினான். சில நிமிடங்களில் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தார்கள். அவன் உள்ளே விட்டான். அவள் உடல் நடுங்கி அவனை இறுகக் கட்டிக்கொண்டாள்.

அதற்குப் பிறகு இருவரும் புல் தரையில் கட்டிப்பிடித்தபடி படுத்திருந்தார்கள். நீர்வீழ்ச்சியின் தண்ணீர் அவர்கள் கால்களைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்தது. மகேந்திரன் அவள் தலைமுடியை வருடினான். தேவசேனா அவன் மார்பில் முகம் வைத்து கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

காட்டின் நடுவே… நீர்வீழ்ச்சியின் அருகே… அவர்கள் மீண்டும் ஒன்றாக இணைந்திருந்தார்கள்.

[jakash]

நீர்வீழ்ச்சியிலிருந்து திரும்பியதும் இருவரும் குகைக்கு அருகில் உணவு தயார் செய்தார்கள். தேவசேனா மீன் சுட்டும்போது மகேந்திரன் பழங்களை வெட்டினான். உணவு தயாரானதும் இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் அன்பாக ஊட்டிவிட்டுச் சாப்பிட்டார்கள்.

மகேந்திரன் அவள் வாயில் ஒரு துண்டு மீன் போட்டான். அவள் சிரித்துக்கொண்டே மென்று விழுங்கினாள். பிறகு அவள் அவன் வாயில் ஒரு பழத்துண்டைப் போட்டாள். அவன் அவள் விரலை மெல்லக் கடித்து முத்தமிட்டான். இருவரும் சிரித்தார்கள். கண்களில் அன்பு தெரிந்தது.

சாப்பிட்டு முடித்ததும் இருவரும் காட்டைச் சுற்றிப் பார்க்கக் கிளம்பினார்கள். கைகோர்த்து நடந்தார்கள். பெரிய மரங்கள், பறவைகளின் சத்தம், மலர்களின் வாசனை… எல்லாம் அவர்களைச் சூழ்ந்திருந்தன. மகேந்திரன் அவள் இடுப்பை அணைத்துக்கொண்டு நடந்தான். அவ்வப்போது நின்று அவள் உதடுகளை முத்தமிட்டான்.

சிறிது தூரம் சென்றதும் ஒரு பெரிய மரத்தின் அடியில் அடர்ந்த நிழல் தெரிந்தது. புல் தரை மென்மையாக இருந்தது. மகேந்திரன் போர்வையை விரித்தார்.
“இங்கே…” என்று மெல்லச் சொல்லி அவளை அழைத்தான்.

தேவசேனா புன்னகையுடன் போர்வை மீது படுத்தாள். அவன் அவள் மேல் குனிந்து ஆழமாக முத்தமிட்டான். அவள் துணியை மெதுவாக அவிழ்த்தான். காட்டின் நிழலில் அவள் உடல் அழகாகத் தெரிந்தது. அவன் அவள் மார்பகங்களை வருடிச் சப்பினான். முலைக்காம்பை நாக்கால் சுழற்றினான். அவள் பெருமூச்சு விட்டாள்.

பிறகு அவன் கீழே இறங்கி அவள் தொப்புளை முத்தமிட்டான். நாக்கை விட்டுச் சுழற்றினான். மேலும் கீழே சென்று அவள் தொடைகளைப் பிரித்து புண்டையை நக்கிச் சுவைத்தான். தேவசேனா இடுப்பை உயர்த்தி கத்தினாள். மரத்தின் வேர்களைப் பற்றிக்கொண்டாள்.

அவன் மேலே ஏறி தன் ஆண் உறுப்பை அவள் நுழைவாயிலில் வைத்து மெல்ல உள்ளே தள்ளினான். முழுவதுமாகச் சென்றதும் இருவரும் ஒரே சேர்ந்து பெருமூச்சு விட்டார்கள். அவன் மெதுவாக அசையத் தொடங்கினான். நிழலில் அவர்கள் உடல்கள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து அசைந்தன. அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் கால்களை அவன் இடுப்பில் சுற்றினாள். அவன் குனிந்து அவள் கழுத்தையும் மார்பையும் முத்தமிட்டபடி வேகமாக அசைந்தான்.

காட்டின் அமைதியில் அவர்களின் முனகல்களும் கத்துகளும் மட்டும் ஒலித்தன. சில நிமிடங்களில் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தார்கள். அவன் உள்ளே விட்டான். அவள் உடல் நடுங்கி அவனை இறுகக் கட்டிக்கொண்டாள்.

அதற்குப் பிறகு போர்வையைச் சுற்றிக் கட்டிக்கொண்டு, இருவரும் நிழலில் கட்டிப்பிடித்தபடி படுத்திருந்தார்கள். மகேந்திரன் அவள் தலைமுடியை வருடினான். தேவசேனா அவன் மார்பில் முகம் வைத்து கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

காட்டின் நிழலில்… அவர்கள் மீண்டும் ஒருமுறை காதலோடு ஒன்றிணைந்திருந்தார்கள்.